مطالعه تطبیقی آموزش خلبانی دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری با آموزش خلبانی سایر دانشگاهای مختلف جهان
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری
2 عضو هیئت علمی دانشگاه
3 عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری
doi
10.22034/joae.2020.138173چکیده
آموزش خلبانی در دانشگاه علوم و فنون هوایی از سه مرحله توسعه، مرحله «ایجاد و سازماندهی» و «رشد و گسترش کمی» را پشست سرگذاشته و در مرحله «تأکید بر کیفیت» می باشد، از این رو این پژوهش با هدف مقایسه تطبیقی آموزش خلبانی دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری با آموزش خلبانی سایر دانشگاه های خلبانی نظامی و غیر نظامی انجام شده است. این تحقیق ازنظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و ازنظر روش توصیفی- تحلیلی است. دادههای لازم با استفاده از مطالعه کتابخانهای جمعآوری و با استفاده از الگوی مطالعه تطبیقی بردی (Breddy) و به روش کیفی مورد تجزیهوتحلیل قرارگرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل مؤسسات آموزش عالی خلبانی AOT آمریکا، ماکسول آمریکا، دانشگاه آریزونا، دانشگاه جنگ پاکستان و دانشگاه جنگ اسرائیل، دانشگاه جامع علمی و کاربردی می باشد که با روش هدفمند انتخاب گردیدند. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که در دروس آلات دقیق پرواز، آئرودینامیک، موتور و سیستمهای هواپیما، فیزیولوژی، ناوبری و هواشناسی ازنظر برنامهریزی ساعت درسی تفاوت معناداری بین نمونههای انتخابشده مشاهده نگردید. دانشگاه هوایی شهید ستاری در دروس جنگافزار و علوم نظامی، جنگ الکترونیک نسبت به سایر مراکز موردمطالعه، از برنامهریزی قویتری برخوردار است. در دانشگاه پاکستان در حوزه دروس جنگ و علوم نظامی فعالیت بیشتری بالأخص در دورههای موشکهای بالستیک مشاهده شد. دروس پایه و قوانین هوانوردی در مراکز آموزشی آریزونا به نسبت سایر مؤسسات مورد مطالعه از برنامهریزی قویتری برخوردار است.
