فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف: با شناخت الگوی استفاده از زمان مادران کودکان نابینا می‌توان به بهبود سطح سلامت و کیفیت زندگی این مادران کمک کرد. حضور کودک نابینا در خانواده، فشارهای زیادی بر مراقبین، به‌ویژه مادر وارد می‌کند. از‌این‌رو، شرایط روحی و روانی مادر تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد و تعادل او را در استفاده از زمان بر هم می‌زند. در مطالعه حاضر به بررسی الگوی استفاده از زمان مادران کودکان نابینا در مقایسه با مادران کودکان بهنجار پرداخته شده ‌است.مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی‌مقطعی است. 90 نفر از مادران کودکان 6 تا 14 ساله شهر تهران باتوجه‌به شرایط ورود به مطالعه، در این پژوهش شرکت کردند. انتخاب مادران از مدارس استثنایی شهید محبی، نرجس، خزاعیلی و مدارس عادی غرب تهران به‌صورت نمونه‌گیری دردسترس انجام شد. داده‌های لازم با استفاده از پرسش‌نامه »استفاده از زمان مادران» جمع‌آوری شد. برای مقایسه متغیرها از آزمون‌های تی‌مستقل و من‌ویتنی در سطح خطای 5 درصد و از نرم‌افزار SPSS ‌نسخه 21 برای تجزیه‌و تحلیل داده‌ها استفاده شد.یافته‌ها: مادران کودکان نابینا نسبت به مادران کودکان بهنجار زمان بیشتری از روز را صرف امور منزل و کودکان می‌کنند و زمان کمتری را به خواب/استراحت اختصاص می‌دادند. این عدم توازن کاری ازنظر آماری معنادار بود (0/05≥P). نتیجه‌گیری: وجود کودک نابینا در خانواده، توازن در مقدار زمان و جنبه‌های کیفی زمان صرف‌شده در فعالیت‌های روزمره را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این نتایج، لزوم توجه به تعادل در استفاده از زمان را به‌عنوان متغیری از سلامت و کیفیت زندگی در مادران کودکان نابینا و بهنجار نشان می‌دهد.