فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف: پژوهش حاضر به مقایسه 2 نوع آزمایش هاپینگ و ترکیبی قدرتی‌تعادلی بر قدرت عضلات منتخب و تعادل ایستا و پویا در ورزشکاران مرد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا پرداخته‌ است.مواد و روش‌ها: آزمودنی‌های این پژوهش شامل 30 مرد ورزشکار با بی‌ثباتی مزمن مچ پا بود که به‌صورت غیرتصادفی هدف‌دار انتخاب و به 2 گروه آزمایشی هاپینگ و ترکیبی قدرتی‌تعادلی تقسیم شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات جمعیت‌شناختی و سابقه ورزشی آن‌ها از پرسش‌نامه و برای اندازه‌گیری قدرت، تعادل ایستا و پویا به‌ترتیب از قدرت‌سنج دستی و آزمون‌های تعادلی لک لک و وای استفاده شد. از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی حداقل اختلاف معنادار برای مقایسه تفاوت میانگین‌ها استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد تفاوت معناداری بین تعادل ایستا (0/001>P) و نتیجه کل تعادل پویا (0/001>P) در 2 گروه آزمایشی وجود دارد. همچنین آزمودنی‌های گروه آزمایشات قدرتی‌تعادلی در تمام جهت‌های آزمون وای نسبت به گروه آزمایشی هاپینگ عملکرد بهتری داشتند. همچنین در قدرت ابداکشن ران (0/02>P)، اینورژن (0/005>P) و اورژن (0/002>P) مچ پای 2 گروه آزمایشی پس از اعمال آزمایش تفاوت معناداری مشاهده شد، به‌گونه‌ای که آزمودنی‌های گروه قدرتی‌تعادلی عملکرد بهتری داشتند. با‌این‌حال، در سایر متغیرها تفاوت معناداری در 2 گروه مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد هر 2 نوع آزمایش می‌توانند در بهبود تعادل و قدرت آزمودنی‌ها اثرگذار باشند. با‌این‌حال، به‌نظر می‌رسد آزمایشات منتحب قدرتی‌تعادلی به‌علت جامع بودن و به این دلیل که به تقویت هر‌یک از این متغیرهای تعادل، حس عمقی، استقامت تنه و قدرت اندام تحتانی به‌صورت مجزا تأکید دارد، بتواند تأثیر بیشتری نسبت به آزمایشات هاپینگ که قدرت و تعادل را در ذات خود دارد، داشته و در بهبود سریع‌تر آزمودنی‌ها اثرگذار باشد.