فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف: فعالیت‌های روزمره، نیازمند ترکیب و هماهنگی مفاصل اسکاپولاتراسـیک و گلنوهـومرال است. در ورزشکاران نیز وضعیت قرارگیری کتف باتوجه‌به ارتباط آن با عملکرد شانه بر عملکرد ورزشی آن‌ها تأثیر مستقیم خواهد داشت. از‌این‌رو، تحقیق حاضر به بررسی ریتم کتفی بازویی‌، کایفوز و شانه‌به‌جلو در ووشوکاران سطح ملی و افراد غیر‌ورزشکار پرداخت.مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر نیمه‌تجربی است و جامعه آماری آن شامل ووشوکاران (تعداد: 27 نفر، سن: 1/72±23/29 سال، قد: 0/20±1/72 متر، وزن: 11/50±69/50 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 3/29±22/25 کیلوگرم بر متر مربع) و افراد غیرورزشکار (تعداد: 27 نفر، سن: 2/85±25/92 سال، قد: 0/07±1/75 متر، وزن: 11/73±69/36 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 3/08±22/53 کیلوگرم بر متر مربع) بود که به‌صورت دردسترس انتخاب شدند. زاویه کایفوز با خط‌کش منعطف و شانه‌به‌جلو با استفاده از روش فتوگرافی ارزیابی شد. در این تحقیق، فاصله کتف‌ها از ستون مهره نیز با استفاده از آزمون حرکت جانبی استخوان کتف ارزیابی شد. برای بررسی تفاوت بین‌گروهی از آزمون تی‌مستقل و جهت بررسی ارتباط بین متغیرها از آزمون پیرسون استفاده شد. تحلیل آماری با استفاده از نسخه 24 نرم‌افزارSPSS انجام شد (05/P≤0). یافته‌ها: نتایج نشان داد بین میزان کایفوز و شانه‌به‌جلو با فاصله کتف‌ها از ستون فقرات در زوایای 0، 45 و 90 درجه ابداکشن بازو ارتباط معناداری وجود داشت (0/05≥P)، به‌صورتی که با افزایش کایفوز و شانه‌به‌جلو میزان فاصله کتف‌ها از ستون فقرات نیز افزایش می‌یافت. همچنین در افراد غیرورزشکار نیز بین فاصله کتف سمت برتر و غیر‌برتر در زوایای صفر و 45 درجه ابداکشن بازو تفاوت معنا‌داری وجود داشته است (P=0/01, P=0/02)، اما در این آزمون و در افراد غیرورزشکار در زاویه 90 درجه و همچنین در افراد ووشوکار در هیچ‌کدام از حالت‌ها تفاوتی مشاهده نشد. آزمون تی‌مستقل در مقایسه با متغیرهایی همچون کایفوز و شانه‌به‌جلو و نیز فاصله کتف‌ها در زوایای مختلف بین 2 گروه ورزشکار و غیرورزشکار تفاوت معنا‌داری نشان داد (0/05≥P) که بر‌اساس میانگین‌ها این زوایا و فاصله‌ها در ورزشکاران بیشتر از افراد غیرورزشکار بود. نتیجه‌گیری: باتوجه‌به نتایج پژوهش حاضر و وجود ارتباط بین کایفوز و شانه‌به‌جلو با وضعیت قرارگیری کتف روی ستون فقرات و تغییر این متغیرها در افراد ووشوکار حرفه‌ای، به‌نظر می‌رسد توجه بیشتر به این تغییرات و بررسی آن‌ها از‌نظر ایجاد آسیب و اختلالات عضلانی‌اسکلتی ضروری است.