مروری بر روشهای ارزیابی چرخه عمر مفید ساختمان
نویسندگان
1 استادگروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای معماری، گروه معماری ،دانشکده هنرو معماری،دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
این مقاله با هدف مروری بر مقالات منتشر شده در خصوص روشهای ارزیابی چرخه عمر نوشتهشده است. تمرکز اصلی بر محدودیت ها و پیشرفتهای روششناختی در مقالات منتشرشده است که در حقیقت پایهای برای تحقیقات بعدی بر روی خلاهای موجود در ادبیات تحقیق باشد. با توجه به رابطه تنگاتنگ صنعت ساختمان و آلودگی محیطزیست توجه به اثرات محیطزیستی دارای اهمیت است. در حال حاضر، روش ارزیابی چرخه زندگی (LCA) یکی از ابزارهای اندازهگیری نسبتاً جدید است که قادر به ارزیابی اثرات محیطزیستی و اجرای آن در صنعت ساختمان است. LCA به عنوان تجزیه و تحلیل سیستماتیک فرآیندها و محصولات صنعتی با بررسی جریان انرژی و مصرف مواد، زبالههای آزاد شده در محیطزیست و اندازه گیری و ارزیابی گزینههای بهبود محیطزیستی تعریف شده است. هدف این مقاله بررسی روشهای LCA و مراحل و موارد موثر بر محیط و بررسی اهداف و محدودیتهای موجود است. مطالعات نشاندهنده آن است که تا کنون چرخه عمر بیشتر برای ساختمانهای انرژی صفر و در مقیاس شهری مورد استفاده قرار گرفته و کمتر از آن برای ارزیابی ساختمانهای مسکونی در مقیاس شهری که مورد استفاده عموم است استفاده شده است. این ابزار میتواند در ساختمانهای مسکونی و همچنین برای پروژههای بازسازی که به منظور مقاومسازی ساختمان در مقابل مصرف انرژی است به کار رود. این امر مستلزم مشخص شدن پارامترهای موثر و اطلاعات لازم برای آنالیز گسترده آنها می باشد.
