بهینه سازی هدایت فاز میانی یک پرتابه با استفاده از الگوریتم حرکت توده ذرات
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع هوافضا
2 دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع هوافضا
doi
10.22034/joae.2020.122713چکیده
در این مقاله، به مسئله هدایت در فاز میانی پرواز یک پرتابه با هدف تامین الزامات و محدودیتهای ورود به فاز آشسیانهیابی آن پرداخته شده است. این الزامات و محدودیتها معمولا برای سیستمهای ارزانقیمت که ملزم به افزایش برد خود شدهاند بوجود میآید و شامل میدان دید، زاویه تقدم (زاویه دید) و زاویه پروازی (زاویه برخورد) پرتابه در کنار میزان تلاش کنترلی حاصله در فاز میانی است. بدیهی است که درصورت تحقق الزامات مزبور، میزان موفقیت ماموریت پرتابه افزایش مییابد. لذا با توجه به اهمیت مسئله و علیرغم کارهای متنوع و پراکندهای که تاکنون انجام شده، در این تحقیق، ابتدا مسئله بهینه سازی هدایت فاز میانی پرتابه براساس تابع عملکرد متشکل از معیار تلاش کنترلی و همچنین مقادیر نهایی زاویه تقدم و زاویه پروازی در فاز میانی بعنوان توابع جریمه تعریف شده است. سپس با استفاده از الگوریتم بهینه سازی توده ذرات، فرامین شتاب بهینه تولید شده است. نتایج حاصل از شبیه سازی که با روش دیگر مقایسه گردیده، نشان از عملکرد مناسب الگوریتم مربوطه و قابلیت آن برای حل مدلهای پیچیده تر دارد.