تأثیر 6 هفته تمرینات با تراباند بر تعادل پویای فوتبالیستهای 15 تا 17 ساله مبتلابه ناهنجاری زانوی پرانتزی
نویسندگان
1 گروه بیومکانیک و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
2 گروه آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی شفق تنکابن، تنکابن، ایران.
3 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، مؤسسه آموزش عالی شفق تنکابن، تنکابن، ایران.
doi
10.32598/SJRM.11.4.4چکیده
مقدمه و اهداف باتوجهبه اهمیت حفظ تعادل و همچنین شیوع زانوی پرانتزی در ورزش فوتبال، این مطالعه به بررسی نقش تمرینات اصلاحی اندام تحتانی بر بهبود تعادل پویا و وضعیت ناهنجاری زانوی فوتبالیستهای نوجوان (رده جوانان) پرداخته است.مواد و روشها این مطالعه نیمهتجربی بر روی 24 پسر فوتبالیست 15 تا 17 ساله مبتلابه ناهنجاری زانوی پرانتزی (فاصله زانوها بیش از 5 سانتیمتر) انجام شد که بهطور تصادفی در 2 گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. فاصله زانوها با استفاده از کولیس و تعادل پویای آزمودنیها با آزمون ستاره اندازهگیری شد. سپس تمرینات روی گروه آزمایش 6 هفته (3 جلسه در هفته) انجام شد. گروه کنترل به فعالیتهای ورزشی تخصصی خود پرداختند و در پایان زمان موردنظر، مجدداً فاصله زانوها و تعادل پویا در هر 2 گروه ارزیابی شد. برای مقایسه تعادل پویا در گروهها از آزمون تحلیل کوواریانس و برای مقایسه وضعیت زانوها از آزمون یو منویتنی استفاده شد و سطح معناداری کمتر از 05/0 درنظر گرفته شد.یافتهها نتایج نشان داد برنامه تمرینی اثر معنادار مثبتی بر متغیرهای وضعیت زانو (0/002=P) و تعادل پویا داشت (جهت قدامی 0/002=P، داخلی 0/004=P، خلفی 0/005=P، خلفی خارجی 0/006=P و در سایر جهات 0/001˂P) و در گروه آزمایش، بهبود تعادل پویا همراه با کاهش فاصله بین زانوها مشاهده شدنتیجهگیری بهنظر میرسد استفاده از برنامه تمرینی با تراباند بهمدت 6 هفته بتواند با کاهش وضعیت پرانتزی زانو به بهبود تعادل پویا در ورزشکاران رشته فوتبال منجر شود.