طراحی و ساخت پوشش مقاوم به خوردگی در سازه های هواپیما
نویسندگان
1 دانشگاه هوایی شهید ستاری
doi
10.22034/joae.2020.125045چکیده
خوردگی پدیدهای زیانبار برای فلزات است که به صنایع مختلف همچون هوافضا خسارت زیادی وارد میکند. تقریباً حدود هشت الی بیست درصد هزینه مربوط به تعمیر و نگهداری هواپیما به علت خوردگیهایی همچون خوردگی سطحی، خوردگی شیاری، خوردگی تنشی، خوردگی مرزدانهای، خوردگی گالوانیکی و خوردگی از نوع حفرهدار شدن است. از طرفی شرایط محیطی یک هواپیما از لحظه شروع پرواز تا اتمام آن بسیار متغیر است که عاملی برای بسیاری از مشکلات رایج در هواپیماها است. روشهای مختلفی برای حفاظت از فلزات دربرابر خوردگی وجود دارد که از آن جمله میتوان به استفاده از پوششهای محافظ اشاره کرد. در این راستا در این مقاله بر روی دو زیرآیند آلومینیومی و فولادی از جنس مورد استفاده در بخشهای مختلف سازه های هوایی، پوشش محافظ سهلایه شامل اپوکسی هایبیلد بهعنوان لایه میانی و پلییورتان بهعنوان لایه رویه در دو سیستم پیشنهاد و اعمال شده است. در سازه های آهنی، اپوکسی غنی از روی و در سازه های آلومینیوم، اپوکسی بهعنوان پرایمر استفادهشده است. روش اعمال هرکدام از لایهها بهوسیله اسپری پاشش رنگ صورت گرفته است. فاصله زمانی بین اعمال یکلایه از پوشش با لایه بعدی، وابسته به دما و رطوبت محیط اعمال داشته و بین 6 تا 24 ساعت متغیر بود. با طراحی این سامانههای پوششی، مقاومت هر دو سازه آهنی و آلومینیومی در برابر شرایط خورنده بسیار بالا رفت. نتایج آزمون طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی نشان داد که پوشش اعمالی بر روی زیرآیند آلومینیومی بعد از گذشت هزار ساعت از غوطهوری در محلول خورنده تنها یک ثابت زمانی از خود نشان داد و مقدار امپدانس در فرکانسهای پایین، حفاظت شوندگی بسیار خوب زیرآیند آلومینیومی را تأیید کرد. همچنین آزمون چسبندگی پولآف نشان از چسبندگی قابل توجه پوشش محافظ بر روی زیرآیند آلومینیومی داد.
