جایگاه ازدواج در مسئلۀ تابعیت ایرانیان در عثمانی در دورۀ قاجار (با تکیه بر اسناد آرشیوی)
نویسندگان
1 دکتری تاریخ ایران اسلامی دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین
2 استاد دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین
doi
10.22034/jiiph.2024.59347.2481چکیده
مسئلۀ تابعیت از دورۀ قاجار به بعد به دلیل گسترش ارتباطات بین ممالک و کشورها مورد توجه قرار گرفت. در همین راستا یکی از موضوعاتی که موجبات تابعیت افراد را فراهم میکرد ازدواج اتباع کشورها با یکدیگر بود. هدف این پژوهش روشن نمودن این بعد از روابط ایران و عثمانی در دورۀ قاجاریه است. این پژوهش با تکیه بر منابع کتابخانهای و اسناد آرشیوی ایران ضمن روشن نمودن موضوع تابعیت و نقش آن در روابط ایران و عثمانی به دنبال پاسخ به این سؤال است که نقش وصلتهای زناشویی در تابعیت اتباع ایرانی در عثمانی به چه صورت بودهاست و این نوع وصلتها چه اختلافاتی بین ایران و عثمانی به وجود آورد و واکنش دولتهای ایران و عثمانی در این مورد چگونه بودهاست؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد در این دوره، به دلیل همسایگی ایران و عثمانی، مراودات بسیار زیادی بین دو دولت وجود داشت و وصلتهای فراوانی بین افراد شکل میگرفت و همین ازدواجها موجبات تابعیت ایرانیان در عثمانی را فراهم میکرد. تابعیت از طریق ازدواج باعث ایجاد اختلافاتی مابین ایران و عثمانی شد که همواره ایران سعی در برطرف کردن این مشکلات داشت اما عثمانی چون دارای منافع زیادی بود در این مورد کوتاهی مینمود و قوانینی را که در مورد ازدواج از طریق تابعیت تصویب میشد اجرا نمیکرد.