تأثیر پیچیدگی تکلیف شنیداری و فواصل تمرینآسایی بر کنترل پاسچر
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
2 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.11.4.12چکیده
مقدمه و اهداف کنترل پاسچر متغیر کنیتیکی حرکت که نقش اساسی در حفظ ثبات در فعالیتهای روزانه را دارد. تکالیف دوگانه برای مطالعه تعادل یا کنترل پاسچر همراه با تکالیف شناختی است. هدف از پژوهش حاضر، تأثیر پیچیدگی تکلیف شنیداری و فواصل تمرینآسایی بر کنترل پاسچر است.مواد و روشها تعداد 28 کارمند با دامنه سنی 30 تا 40 سال از دانشگاه الزهرای تهران بهصورت دردسترس و براساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و در 3 گروه با توزیع آزمایشی متفاوت 2 دقیقه، 15دقیقه و 24 ساعت با 3 سطح دشواری (آسان، متوسط و دشوار) بهطور تصادفی گمارده شدند. هر گروه 3 بلوک 6 کوششی که زمان هر کوشش 35 ثانیه، فاصله میان کوششها 20 ثانیه و فاصله زمانی میان بلوکها بسته به تقسیمبندی گروه 2 دقیقه، 15 دقیقه و 24 ساعت بود را با 3 سطح دشواری اجرا کردند. یافتهها با استفاده از تحلیل واریانس عاملی مرکب با اندازههای تکراری 3 گروه (انبوه، 15 دقیقهای و 24 ساعت) و 3 سطح تکلیف (آسان، متوسط و دشوار) و آزمون تعقیبی بونفرونی بررسی شد. یافتهها یافتهها نشان داد اثر اصلی سطح دشواری تکلیف و توزیع آزمایش معنادار است (001/P=0) و در مرحله یادداری بین میانگین قدرت فرکانس در جهت قدامیخلفی در گروه آزمایش شنیداری با سطح دشواری پایین با گروه آزمایش شنیداری با سطح دشواری بالا تفاوت معنادار است. در تکلیف شنیداری اثر تعاملی سطح دشواری تکلیف در توزیع آزمایش معنادار نبود. در مرحله یادداری مؤلفههای مرکز فشار پا (میانگین قدرت فرکانس در جهت قدامیخلفی) در گروه آزمایش با توزیع 24 ساعت و در شرایط تکلیف شنیداری با سطح پیچیدگی آسان بهترین وضعیت کنترل پاسچر و در گروه آزمایش با توزیع 2 دقیقه و در شرایط تکلیف شنیداری با سطح پیچیدگی دشوار ضعیفترین وضعیت کنترل پاسچر را نشان داد. در شرایط تکلیف شنیداری با سطح دشواری بالا، گروه توزیع آزمایش بافاصله 24 ساعت میانگین مؤلفههای مرکز فشار پا بهتری نسبت به گروههای توزیع آزمایش انبوه و توزیع آزمایش بافاصله 15 دقیقه داشتند.نتیجهگیری بهنظر میرسد مزایای تمرین فاصلهدار نسبت به تمرین انبوه با پارامترهای تحکیم حافظه حرکتی، افزایش تلاش شناختی و انگیزه همراه است. باتوجهبه مدل فرضیه هاکن و کلسو و باندز (پیشرفت/پسرفت)، مربیان در آموزش تکالیف و برای پیشرفت در یادگیری، باید آموزش را از سطح ساده به دشوار در برنامه آموزشی قرار دهند.