فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بتن به علت دارا بودن ویژگی‌های خاص، پرمصرف‌ترین ماده در صنعت ساخت و ساز بعد از آب است. اما فرآیند تولید سیمان پرتلند معایب عمده محیط‌زیستی به دنبال دارد که این مورد 8 درصداز انتشار CO2 جهانی (4 میلیارد تن در سال) را تشکیل می‌دهد. از این رو نیاز به استفاده از یک جایگزین برای سیمان‌های رایج (پرتلند) ضروری به نظر می‌رسد. در سال‌های اخیر ژئوپلیمر به عنوان یک عامل سیمانی جدید و دوستدار محیط‌زیست، جهت جایگزینی برای سیمان پرتلند مطرح شده است. ژئوپلیمرها، زنجیره‌ها یا شبکه‌هایی از مولکول‌های معدنی هستند که با پیوندهای کووالانسی اتصال یافته‌اند و از ترکیب دو بخش اصلی منبع آلومیناسیلیکاتی(مواد خام ثانویه) و محلول فعال‌‌کننده قلیایی، تشکیل می‌‌شوند. آن‌‌‌‌ها می‌توانند ویژگی‌‌‌‌های فنی برجسته‌‌ای همچون مقاومت مکانیکی بالا، مقاومت شیمیایی مناسب و یا مقاومت حرارتی بالایی را از خود نشان دهند. این مساله توسط تحقیقات مختلفی مستند شده است که عملکرد خوب ژئوپلیمرها، می‌‌تواند با استفاده از مواد خام ثانویه نظیر پسماندهای صنعتی مانند خاکستر بادی یا سرباره به دست آید. این موضوع، بیانگر توجه فراوان به این فناوری می‌‌باشد. استفاده از پسماند برای تولید ژئوپلیمر، نه تنها می‌‌تواند مشکل از بین بردن ضایعات را حل کند، بلکه مصرف مواد خام ثانویه را نیز کاهش می‌‌دهد. در این مقاله، مروری بر اثرات تولید ژئوپلیمر از دیدگاه محیط‌زیستی انجام می‌‌شود. علاوه بر این، محرک‌‌های حاکم بر اثرات اکولوژیکی ژئوپلیمرها، جهت ارایه‌‌ی راهنما برای توسعه‌‌ی ترکیبات ژئوپلیمری برای کاربردهای مختلف مورد بحث قرار می‌‌گیرد.