فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف دیاستاز رکتی به‌عنوان جدا شدن 2 بخش عضله رکتوس شکمی تعریف می‌شود و در زنان به‌دنبال بارداری بسیار شایع است. با توجه به کمبود اطلاعات درباره این عارضه، مطالعه مروری‌روایتی حاضر با هدف بررسی مقالات موجود در‌زمینه شیوع، عوامل خطرزا و پیامدهای دیاستاز رکتی در زنان طراحی و اجرا شد. مواد و روش‌ها با جست‌وجو در فاصله زمانی 2000 تا 2021 از بانک‌های اطلاعاتی گوگل‌اسکالر، پاب‌مد، وب‌آوساینس و اسکوپوس با استفاده از کلید‌واژه‌های مرتبط با دیاستاز رکتی مقالاتی که شیوع، عوامل خطر‌زا، پیامدها و روش‌های ارزیابی جداشدگی عضله راست شکمی را بررسی کرده بودند، وارد مطالعه شدند. یافته‌ها بعد از جست‌وجوی منابع، 28 مقاله مرتبط انتخاب شد. بررسی متون نشان داد شایع‌ترین محل بروز دیاستاز رکتی در بالای ناف است و شیوع آن در زنان باردار بین 30 تا 70 درصد است. افزایش سن مادر و تعداد زایمان بیشتر، ریسک دیاستاز رکتی را بیشتر می‌کند. هرچند موارد دیگری مانند نوع زایمان، چند‌قلویی و نبود فعالیت‌های ورزشی نیز به‌عنوان عوامل خطر‌ساز مطرح شدند. از پیامدهای دیاستاز رکتی می‌توان به تغییر شکل ظاهری ناشی از بیرون‌زدگی شکم و کم شدن قدرت عضلات تنه اشاره کرد. اختلالات عملکردی کف لگن و درد ناحیه کمر نیز می‌تواند با دیاستاز رکتی همراه باشد.نتیجه‌گیری درصد قابل‌توجهی از خانم‌ها بعد از زایمان، دیاستاز رکتی را تجربه می‌کنند. این عارضه می‌تواند مشکلات مختلفی مانند درد، تغییر شکل ظاهری یا کاهش قدرت عضلات تنه برای مادر ایجاد کند.