تأثیر تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت ایران بر اجرای برنامۀ عمرانی اول و دوم (1341-1328ش)
نویسندگان
1 استادیار ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران .
2 استادیار ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران .
3 دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/jiiph.2023.57537.2450چکیده
تدوین و اجرای برنامههای اول و دوم عمرانی را میتوان دورۀ شکلگیری تفکر توسعۀ برنامهمحور و ایجاد نهاد برنامهریزی در ایران بهشمار آورد که با شرایط ناپایدار سیاسی و اجتماعی در ایران همراه بود. روند ملی شدن صنعت نفت قبل از برنامۀ عمرانی اول آغاز و در طول این برنامه، قانون آن به تصویب رسید. هرچند تبعات ملی شدن صنعت نفت برای سالهای متمادی ادامه داشت اما بیشترین تأثیر مستقیم آن بهواسطۀ همزمانی در دوران اجرای برنامههای عمرانی اول و دوم بودهاست. با توجه به نوسانات دسترسی به درآمدهای نفتی و وجود دو تجربۀ کاملاً متفاوت تحریم (در برنامۀ اول) و رفع تحریم (در برنامۀ دوم) هدف این پژوهش بررسی تأثیر تصویب این قانون و تبعات آن بر اجرای برنامههای اول و دوم عمرانی است. این پژوهش کیفی بوده و به روش توصیفیتحلیلی انجام گرفته و برای جمعآوری اطلاعات از مدارک و آمارهای رسمی استفاده شدهاست. نتایج نشان داد که 1. ملی شدن صنعت نفت باعث تحریم و عدم دسترسی به منابع تأمین مالی برنامۀ اول شد که این امر به عدم اجرای کامل برنامۀ عمرانی اول انجامید، 2. رفع تحریم و بهبود درآمدهای نفتی در طول اجرای برنامۀ عمرانی دوم از عوامل اصلی توفیق نسبی این برنامه بودهاست.