بررسی عوامل تحریف در خاطرات شفاهی (با تکیه بر آثار منتشرشده خاطرات شفاهی در گیلان، 1390- 1400)
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد خلخال، ایران
2 استاد دانشگاه تهران
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد خلخال
4 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
doi
10.22034/jiiph.2023.56816.2438چکیده
خاطرات شفاهی یکی از راههای دسترسی به رخدادهای گذشتهاست، اما گاهی راویان خاطره، اصحاب رسانه و قدرت و... وقایع را به نفع خود تغییر میدهند. براساس این پژوهش، تحریف خاطرات شفاهی به دو صورت فردی و غیرفردی انجام میشود. در بخش فردی، گنجاندن تصورات شخصی، مبالغه یا کمرنگ کردن رخدادها، ابرازِ گزینشی و کتمان برخی خاطرات، پیری و فراموشی، ممکن است تحریف در روایت را رقم بزند. در بخش غیرفردی هدایت خاطرات جمعی به امر غیرواقع، سوژهها و موضوعات ممنوعه، حمایت از واقعهنگاریهای خاص، تغییر زمینه و بافت جامعه و زیباسازی در خاطره با سازوکار ادبیات برخی از عوامل تحریف خاطرات شفاهی هستند که با تکیه بر کتابهای منتشرشده در گیلان در بین سالهای 1391 تا 1400 مورد بررسی قرار گرفتهاند. نگارندگان در پی پاسخ به این پرسشاند که، چه عواملی موجب تحریف خاطره میشود؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد: ازآنجاکه کنشگران و شاهدان عینی رویدادها، روایتشان براساس مصلحت، منافع، طرز تفکر و ... شکل میگیرد، اغلب شاهد روایتهایی متفاوت از رویدادها هستیم. این تفاوتها میتواند به اعتبار روایت خدشه وارد کند. همچنین صاحبان قدرت و رسانه تلاش میکنند رخدادها را به نفع خویش بازتعریف کنند. ازاینرو برای رسیدن به گفتارهای نزدیک به واقعیت، علاوهبر بهرهمندی از روایتهای متعدد، راستیآزمایی و اعتبارسنجی، استفاده از اسناد آرشیوی نیز میتواند نقش مهمی در بازنمایی خاطرات ایفا کند. روش تحقیق در این پژوهش، روش تاریخی به شیوۀ توصیفیتحلیلی است.