فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پاسخگویی به عموم، لازمه عملی کردن فرآیند دموکراسی است، اما یکی از ابزارهای اصلی پاسخگویی در عرصه فعالیت های اقتصادی، حسابرسی و حسابدهی است. به رغم وسعت کارهای حسابرسی و کاربرد آن از بالاترین سطح اداره کشور تا کوچکترین واحد تجاری، عوامل تعیین­کننده حق­الزحمه این خدمت هنوز ناشناخته است. نتایج پژوهش­های اخیر نشان می­دهد یکی از مهمترین عوامل تعیین­کننده حق­الزحمه حسابرسی، مفهوم توانایی مدیریت است. در ادبیات حسابداری، توانایی مدیریت یکی از ابعاد سرمایه انسانی شرکت­هاست که به عنوان دارایی نامشهود طبقه­بندی می­شود. برخی پژوهشگران توانایی مدیریت را به عنوان کارایی مدیران نسبت به رقبا در تبدیل منابع شرکت به درآمد تعریف می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر توانایی مدیریت بر حق­الزحمه حسابرسی است. جامعه آماری پژوهش را 105 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال­های 1386 تا 1393 تشکیل می­دهد. سنجه توانایی مدیریت، بخشی از کارایی شرکت است که تحت تأثیر عوامل ذاتی شرکت قرار نمی­گیرد. به منظور محاسبه و تحلیل اطلاعات توانایی مدیران از مدل ارائه شده توسط دیمرجان و همکاران (2012، 2013) استفاده شده است. آزمون فرضیه­های پژوهش نیز با استفاده از روش­های آماری رگرسیون خطی چند متغیره و الگوی تحلیل پوششی داده­ها صورت گرفته است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه­ اول پژوهش نشان می­دهد توانایی مدیریت تأثیر منفی معناداری بر حق­الزحمه حسابرسی دارد. به عبارت دیگر، مدیران تواناتر حق­الزحمه حسابرسی کمتری پرداخت می­کنند. نتایج آزمون فرضیه دوم پژوهش نیز بیانگر آن است که اندازه مؤسسه حسابرسی رابطه بین توانایی مدیریت و حق­الزحمه حسابرسی را تضعیف می­کند. بر اساس بررسی­های بیشتر، متغیرهای اهرم مالی، اندازه شرکت و نرخ بازده دارایی­ها ارتباط معناداری با حق الزحمه حسابرسی دارند.