فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف بازی‌های حرکتی انفرادی در بهبود جنبه‌های اولیه نظریه ذهن مؤثر گزارش شده و برای اثرگذاری روی جنبه‌های پیشرفته‌تر، بر طراحی آرمایشات مبتنی بر تعاملات بین‌فردی تأکید شده‌است. برای بررسی این فرضیه، تأثیر بازی‌های حرکتی هدفمند انفرادی و گروهی بر جنبه‌های مختلف نظریه ذهن در دختران 8 ساله مقایسه شد.مواد و روش‌ها در این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون، 40 دختر با میانگین سنی8/53 سال از 2 مدرسه ابتدایی شهر تهران انتخاب و پس از ارزیابی‌های مقدماتی به‌صورت تصادفی در گروه‌های بازی انفرادی (13 نفر)، بازی گروهی (12 نفر) و کنترل (15 نفر) جای گرفتند. آزمون نظریه ذهن بلافاصله قبل و بعد از دوره آزمایشی (8 هفته، 16 جلسه 60 دقیقه‌ای) و 1 ماه پس از اتمام دوره تکمیل شد. از تحلیل واریانس عاملی 3 زمان×3 گروه و آزمون‌های تعقیبی مربوطه در سطح اطمینان 95 درصد برای تحلیل داده‌ها استفاده شد.یافته‌ها بازشناسی عواطف و وانمود (0/001>PS)، درک باور کاذب اولیه (0/001>PS) و سطح کلی نظریه ذهن (0/001>PS) در هر 2 شرایط آزمایشی بهبود معنادار داشت، اما درک شوخی و باور کاذب ثانویه تنها در شریط بازی گروهی بهبود یافت (0/001>P). علاوه‌براین، نمرات بازشناسی عواطف و وانمود (0/05>PS)، درک باور کاذب اولیه (0/05>PS)، درک شوخی و باور کاذب ثانویه (0/001>PS) و سطح کلی نظریه ذهن (0/001>PS) در پس‌آزمون و آزمون پیگیری در شرایط بازی‌های گروهی به‌طور معناداری بالاتر از بازی‌های انفرادی بودند.نتیجه‌گیری اگرچه بازی‌های حرکتی انفرادی بر بهبود جنبه‌های اولیه نظریه ذهن مؤثر هستند، اما برای تسهیل رشد جنبه‌های پیشرفته‌تر نظیر درک شوخی و باور کاذب ثانویه، استفاده از بازی‌های گروهی تعاملی‌مشارکتی برای دختران 8 ساله ضروری به ‌نظر می‌رسد.