عوامل مؤثر بر کاهش جمعیت ایران در قرن دوازدهم هجری قمری

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان، ایران

doi
10.22034/jiiph.2023.57351.2449
چکیده

سقوط صفویه در سال 1135‎ه.ق، بحران‎های جدیدی در داخل و خارج کشور به‎وجود آورد. در این دوره، جامعۀ شهری و روستایی، متأثر از اوضاع نابسامان سیاسی‎اجتماعی، در معرض خطر قرار گرفت و تخریب منابع مادی و عوامل انسانی آسیب‎های زیادی به بافت جمعیتی وارد کرد. سؤال اصلی نوشتار حاضر این است که عوامل مؤثر بر کاهش جمعیت ایران در قرن دوازدهم هجری قمری چگونه صورت پذیرفته‌است؟ در این مقاله، با تکیه بر رویکرد ‎توصیفی‎‎تبیینی، تأثیر اوضاع سیاسی‎اجتماعی بر کاهش جمعیت ایران بررسی می‎شود. یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد جامعۀ شهری و روستایی در این قرن متأثر از عواملی چون عدم ثبات و امنیت سیاسی، کشتارهای مکرر، قحطی، بیماری و مهاجرت به کاهش جمعیت دچار شده‌است.