معرفی، نقد و بررسی «قانون عدلیۀ» عین الدوله
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، ایران
2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، ایران
3 دانشجوی دکتری تاریخ اسلام دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، ایران
doi
10.22034/jiiph.2023.54968.2397چکیده
پیش از تشکیل مجلس شورای ملی و تصویب «اصول تشکیلات وزارت عدلیه» در 29 شوال 1329، «قانون عدلیۀ عینالدوله» به فرمان مظفرالدین شاه قاجار، از روی قوانین عثمانی تنظیم و تدوین و در آستانه پیروزی انقلاب مشروطه، در ۱۹ جمادیالاول ۱۳۲۴ در روزنامه رسمی دولتی منتشر شد. این قانون، اصول کلی محاکم (دادگاهها) و تشکیلات قضایی عدلیه را معرفی و بهتفصیل شرح داده بود؛ اما نهفقط مورد قبول آزادیخواهان و رهبران انقلاب واقع نشد بلکه با آن نیز به مخالفت برخاستند. پرسش اصلی در تحقیق حاضر این است که قانون عدلیۀ عینالدوله چه بود و چرا مورد پسند و قبول روشنفکران و آزادیخواهان قرار نگرفت و بلافاصله با مخالفت آنها روبهرو شد؟ فرضیۀ اصلی نیز چنین است که مردم انقلابی و رهبران آنها، بدون تأمل و دقت در این قانون و صرفاً به علت پیشینۀ استبدادی عینالدوله و کارگزاران دولتی او، بهسرعت با قانون عدلیه او به مخالفت پرداختهاند. نویسنده بر آن است تا با استفاده از منابع اولیۀ تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، قانون عدلیۀ عینالدوله و اصول و مواد آن را مورد نقد و بررسی قرار داده، علل و عوامل عدمپذیرش آن را پیدا کند. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که مخالفت رهبران انقلابی و مردم با قانون عدلیۀ عینالدوله، به علت سوءپیشینه و خودکامگی عینالدوله و کارگزارانش در نظام سیاسی ایران بودهاست. از سوی دیگر، آزادیخواهان در اوج شور انقلابی، تمایلی به مصالحه با حکومت نداشتند و خواستار حفظ انسجام، یکپارچگی و جلوگیری از رکود جنبش عدالتخواهی خود بودند.