حمل‌ونقل بوم‌محور مبتنی بر دوچرخه‌سواری (مطالعه موردی: منطقه C شهر میلان، ایتالیا)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش محیط‌زیست، گروه برنامه‌ریزی، مدیریت و آموزش محیط‌زیست، دانشکده محیط‌زیست، دانشگاه تهران، ایران

2 استادیار دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، پژوهشکده آب و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

doi
چکیده

پارادایم نوین بوم‌محوری در حوزه مدیریت و برنامه‌ریزی شهری، موجب به رسمیت شناختن دوچرخه‌سواری به منزله یکی از مهم‏ترین سیستم‏ های حمل‌ونقل درون شهری شده است. مطالعه حاضر ابتدا با روش تحلیل اسنادی و با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون، به دنبال دست‌یابی به تبیینی جامع از موضوع مدل حمل‏ ونقل سبز مبتنی بر دوچرخه‌سواری، فواید، چالش‌ها و فرصت‌های آن است. با مرور سیستماتیک 31 پژوهش ملی و 20 پژوهش بین‏ المللی با موضوع حمل‏ونقل سبز مبتنی بر دوچرخه‌سواری، مجموعا 13 چالش و 20 فرصت و راه‏حل استخراج شد. بر مبنای یافته‏ ها، چهار حوزه زیرساختی کلان «فنی- سخت‌افزاری»، «آموزشی-ترویجی»، «نرم‌افزاری و خدمت‌رسانی آنلاین» و «قانونی» به دست آمد. سپس برای هر حوزه، اهداف و برنامه‌های موردنیاز شناسایی و تشریح شدند. در گام بعد با رویکرد مطالعه موردی، بر منطقه C میلان تمرکز شد. اطلاعات حاصل از مشاهدات میدانی و همچنین اطلاعات حاصل از روش نشانه‌شناختی برآمده از پلت‏ فرم‏ های نقشه‏ محور تحلیل شدند. با تمرکز بر جزئیات و تطبیق گزاره‏های کلی حاصل از مبانی نظری بر واقعیت‌های میدانی، سعی شد دلایل موفقیت شهرداری میلان در گسترش و ترویج دوچرخه‌سواری مشخص شوند. در راستای شفاف شدن یافته‌ها، نتایج پژوهش در قالب الگویی مفهومی ارایه شد. پژوهش‌ حاضر با ارایه تصویری دست‌یافتنی از رویکرد بوم‌محور در مدیریت حوزه حمل‏ ونقل شهری که امتحان خود را در عمل پس داده‌ و می‌تواند برای بسیاری از کلان‌شهرهای واقع در ابتدای مسیر تغییر پارادایم‌های مدیریتی و برنامه‌ریزی شهری به بوم‌محوری قابل توجه باشد. در پایان، پیشنهاداتی کاربردی برای چهار گروه سیاست‌گذاران، دست‌اندرکاران تعلیم و تربیت، پژوهشگران و بالاخره عموم شهروندان، به فراخورد حقوق و مسؤولیت‌ها، با رویکردی هم‌افزا، ارایه شده است.