پیشبینی عملکرد تعادلی ایستا براساس انگیختگی و فعالسازی در چرخه بیولوژیکی روز
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه امام حسین(ع)، تهران، ایران.
3 گروه تربیتبدنی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.11.3.8چکیده
مقدمه و اهداف ساعات متفاوت روز، فاکتوری است که ممکن است بر عملکرد تعادلی تأثیر بگذارد. ازطرفی، انگیختگی نیز در طول روز نوسان دارد. هدف تحقیق، پیشبینی عملکرد تعادلی ایستا براساس انگیختگی و فعالسازی در چرخه بیولوژیکی روز بود.مواد و روشها در این تحقیق، 30 آزمودنی سالم (سن= 5/0±21 سال) شرکت کردند. عملکرد تعادل ایستا در سه زمان 10:00، 15:00 و 20:00 اندازهگیری شد. تا زمانی که شرکتکنندگان آزمون تعادل ایستا را اجرا میکردند، میزان انگیختگی آنها ثبت شد. برای اندازهگیری تعادل ایستا و انگیختگی از آزمون امتیازدهی خطای تعادل و دستگاه بیودرم استفاده شد. دادهها با استفاده از آنووا، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شدند.یافتهها یافتهها نشان داد عملکرد تعادل ایستا در ساعت 15:00 نسبت به 10:00 و 20:00 بهتر بود (0/05>P). رابطه بین فعالسازی با عملکرد تعادل ایستا معنادار بود (0/05>P)، درحالیکه بین انگیختگی با عملکرد تعادل ایستا رابطه معناداری یافت نشد. همچنین شدت همبستگی فعالسازی و عملکرد تعادل ایستا در ساعت 15:00 بیشتر بود P<0/05, r=-0.46 نتایج رگرسیون نشان داد فعالسازی پیشبینیکننده معناداری در 3 زمان مختلف روز بود.نتیجهگیری به نظر میرسد این نتایج میتواند شواهدی درزمینه جداسازی انگیختگی و فعالسازی بهعنوان جنبههای جداگانهای از کارکردهای رفتاری و فیزیولوژیکی فراهم کند. همچنین فعالسازی را بهعنوان عاملی که سبب برتری تعادل ایستا در بعدازظهر نسبت به صبح و عصر است، معرفی میکند.