مسئله و مبنای مشروعیت یابی ایلخانان براساس شواهد سکه شناسی با تأکید بر آیۀ ۲۶ سورۀ آلعمران
نویسندگان
1 دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 ااستادیار دانشگاه بیرجند
doi
10.22034/jiiph.2023.54964.2414چکیده
مشروعیت همواره از مهمترین اهداف حکومتهاست و پژوهش پیشِ رو تلاش دارد مسئلۀ مشروعیت در عصر ایلخانان مغول را طی دو دوره از حیات سیاسی آنها روشن سازد. در این پژوهش از شواهد سکهشناسی برای مطالعۀ تطبیقی مبنا و مسئلۀ مشروعیت در دو مقطع «مسلمانی» و «نامسلمانی» ایلخانان استفاده شدهاست. دادههای سکهها ابزار مناسبی برای سنجۀ اطلاعات تاریخی محسوب میشوند. مقاله در پاسخ به این پرسش که چگونه میتوان مشروعیتیابی حکمرانان «نامسلمان» و «مسلمان» عصر ایلخانی را براساس شواهد سکهشناسی تبیین کرد؟ از شیوۀ تبیین تاریخی و استناد به سکهها بهره گرفتهاست. مقاله این ادعا را طرح میکند که استفاده از آیات و روایات در عصر نامسلمانی ایلخانان بر روی سکهها رواج داشته و این امر نشان از توجه حکمرانان مغول به دین مردم تحت انقیاد و مشروعیتیابی از آن طریق است. یافتههای پژوهش نشان میدهد شاخصترین و مهمترین الگوی اسلامی رایج در سکههای عصر «نامسلمانی» ایلخانان بهویژه زمان هلاکوخان آیه ۲۶ سوره آلعمران بوده که آیۀ «معارضین حکومتها» هم میتوان از آن یاد کرد. پس از «مسلمان» شدن ایلخانان تقریباً استفاده از این آیۀ خاص بنا به دلایلی با احتیاط بیشتر و تنها در عراق بهکار رفتهاست. این امر نشانگر ضرورت مشروعیت ایلخانان مسلمان در این منطقۀ مهم خلافتنشین براساس این آیه بودهاست. درمجموع استفاده از این آیه در دورۀ «مسلمانی» نسبت به دوره «نامسلمانی» بسیار محدود شدهاست.