چالشهای نظام اوقاف ایران عهد رضاشاه پیش از تصویب قانون اوقاف سال1313؛ مطالعه موردی نواحی مرکزی استان مازندران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تاریخ، دانشگاه مازندران
2 استادیار دانشگاه مازندران
3 استادیار دانشگاه مازندران
doi
10.22034/jiiph.2023.55685.2417چکیده
تعدد، تنوع و فراگیری مقولۀ وقف در اقصی نقاط ایران، به همراه عواید قابلتوجه، مصارف، کارکردها و آثار ناشی از آن، نهاد وقف را به یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین نهادهای موجود در ایران تبدیل نمودهاست. این نهاد مهم در دوران رضاشاه، با مسائل و مشکلات چندی در نواحی مختلف ایران دستبهگریبان بود. در این راستا و در واکنش به چالشهای موجود و با هدف مرتفع ساختن آنها، رضاشاه درصدد بازنگری قوانین اوقاف برآمد که درنهایت منتهی به تصویب قانون اوقاف 1313ش شد. مطالعۀ موردی و واکاوی چالشهای وقف در یکی از نواحی ایران از اهداف مهم این پژوهش محسوب میشود تا با شیوۀ استقرایی بتوانیم یک تصویر کلی از مسائل و مشکلات حوزۀ وقف در ایران عهد پهلوی اول به دست بیاوریم. لذا جستار پیش رو درصدد است تا با روش تحقیقِ تاریخی، مدل توصیفیتبیینی، به طرح و پاسخگویی به این پرسش بپردازد که: نظام اوقاف ایرانِ عهد رضاشاه در نواحی مرکزی مازندران، پیش از تصویب قانون اوقافِ سال 1313ش با چه چالشهای مواجه بودهاست؟ یافتههای تحقیق حاکی از آن است که تخریب ابنیه موقوفات، عدم تمکین متولیان موقوفات نسبت به وزارت معارف و اوقاف، خیانت و ناکارآمدی متولیان در اداره موقوفات و حیفومیل اموال وقفی، سوءاستفاده از موقوفات و فروش یا تصاحب املاک وقفی و تعدد موقوفات مجهولالمصرف، متعذرالمصرف و مسلوبالمنفعه ازجمله مهمترین چالشهای پیش روی حکومت پهلوی اول پیش از تصویب قانون اوقافِ سال 1313ش، در حوزه وقف بودهاست.