نوع حسابرس مستقل و چسبندگی هزینهها: شواهد تجربی از شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 دانشیار حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حسابرسی دانشگاه آزاد واحد تهران شرق، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از موضوعات رو به افزایش در حسابداری مدیریت، بحث در باب رفتارهای هزینه میباشد. رفتار هزینه به تغییر رفتار هزینه با توجه به تغییر در محرک هزینه میپردازد. آگاهی از رفتار هزینه با توجه به تغییرات در سطح فعالیت و یا سطح فروش، از اطلاعات مهم برای تصمیمگیری مدیریت در برنامهریزی و بودجه، مدل قیمتگذاری محصول، تعیین نقطه سر به سر و سایر تصمیمات هستند. در این مطالعه تلاش شد تا تأثیر نوع موسسه حسابرسی با توجه به متغیرهای مالکیت عمده و سطح بازار بر چسبندگی هزینهها مورد بررسی قرار گیرد. به این منظور، از دادههای 121 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طی سالهای 1383 تا 1393، مدل دادههای ترکیبی و روش حداقل مربعات تعمیمیافته برآوردی استفاده گردید. نتایج بررسیها نشان داد که (1) شرکتهایی که توسط موسسات حسابرسی بزرگ (سازمان حسابرسی)، حسابرسی میشوند، در قیاس با شرکتهایی که توسط سایر موسسات حسابرسی، حسابرسی میگردند، چسبندگی هزینه کمتری دارند؛ (2) مالکیت عمده بهعنوان یکی از مهمترین انواع سازوکارهای حاکمیت شرکتی، دارای تأثیری معنادار بر چسبندگی هزینهها و همچنین ارتباط اندازه موسسه حسابرسی و چسبندگی هزینهها نبوده است. به عبارتی، کاهش مالکیت عمده، ارتباط معکوس بین اندازه موسسه حسابرسی و چسبندگی هزینهها را افزایش نمیدهد؛ و (3) کاهش سطح بازار، ارتباط معکوس بین اندازه موسسه حسابرسی و چسبندگی هزینهها را افزایش نمیدهد. این نتیجه نشان داد که افزایش سهم بازار یک شرکت در صنعت خاص خود، نمیتواند بهعنوان یک سازوکار نظارتی موثر، نقشآفرینی نماید و سطح بازار شرکت، نوعی از ابزارهای نظارتی نخواهد بود.