نوع حسابرس مستقل و چسبندگی هزینه‌ها: شواهد تجربی از شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

نویسندگان

1 دانشیار حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حسابرسی دانشگاه آزاد واحد تهران شرق، تهران، ایران

doi
چکیده

یکی از موضوعات رو به افزایش در حسابداری مدیریت، بحث در باب رفتارهای هزینه  می­باشد. رفتار هزینه به تغییر رفتار هزینه با توجه به تغییر در محرک هزینه می­پردازد. آگاهی از رفتار هزینه با توجه به تغییرات در سطح فعالیت و یا سطح فروش، از اطلاعات مهم برای تصمیم­گیری مدیریت در برنامه­ریزی و بودجه، مدل قیمت­گذاری محصول، تعیین نقطه سر به سر و سایر تصمیمات هستند. در این مطالعه تلاش شد تا تأثیر نوع موسسه حسابرسی با توجه به متغیرهای مالکیت عمده و سطح بازار بر چسبندگی هزینه­ها مورد بررسی قرار گیرد. به این منظور، از داده­های 121 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طی سال­های 1383 تا 1393، مدل داده­های ترکیبی و روش حداقل مربعات تعمیم­یافته برآوردی استفاده گردید. نتایج بررسی­ها نشان داد که (1) شرکت­هایی که توسط موسسات حسابرسی بزرگ (سازمان حسابرسی)، حسابرسی می­شوند، در قیاس با شرکت­هایی که توسط سایر موسسات حسابرسی، حسابرسی می­گردند، چسبندگی هزینه کمتری دارند؛ (2) مالکیت عمده به­عنوان یکی از مهمترین انواع سازوکارهای حاکمیت شرکتی، دارای تأثیری معنادار بر چسبندگی هزینه­ها و همچنین ارتباط اندازه موسسه حسابرسی و چسبندگی هزینه­ها نبوده است. به عبارتی، کاهش مالکیت عمده، ارتباط معکوس بین اندازه موسسه حسابرسی و چسبندگی هزینه­ها را افزایش نمی­دهد؛ و (3) کاهش سطح بازار، ارتباط معکوس بین اندازه موسسه حسابرسی و چسبندگی هزینه­ها را افزایش نمی­دهد. این نتیجه نشان داد که افزایش سهم بازار یک شرکت در صنعت خاص خود، نمی­تواند به­عنوان یک سازوکار نظارتی موثر، نقش­آفرینی نماید و سطح بازار شرکت، نوعی از ابزارهای نظارتی نخواهد بود.