بررسی اثربخشی مداخلات حرکتی در بهبود توانایی‌های حرکتی بیماران پس از سکته مغزی: مرور سیستماتیک

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

2 گروه آسیب‌های ورزشی و ورزش‌های اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

3 گروه علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

doi
10.32598/SJRM.10.6.2
چکیده

مقدمه  امروزه در سراسر دنیا سکته مغزی یکی از دلایل اصلی ناتوانی نورولوژیکی محسوب می‌شود. بیشتر افراد مبتلا به سکته مغزی سبک زندگی کم تحرکی و ظرفیت هوازی کاهش یافته‌ای دارند. هدف از این مطالعه، مرور سیستماتیک بررسی اثربخشی مداخلات حرکتی در بهبود توانایی‌های حرکتی بیماران پس از سکته مغزی بود. مواد و روش‌ها این پژوهش از نوع مرور سیستماتیک است و جستجو مطالعات با کلمات کلیدی هوازی، ورزش، تحرک، توان‌بخشی، سکته مغزی، پیاده‌روی و چرخ کارسنج در پایگاه داده امبیس، ساینس دایرکت، پابمد، مدلاین و گوگل اسکالر از سال‌های 2000 تا 2019 انجام شد. مطالعات در دو حیطه ورزش هوازی و توانایی حرکتی که شامل بزرگسالان با سابقه سکته مغزی بیش از شش ماه با توانایی جابه‌جایی به‌طور مستقل دارای مداخله ورزشی و ارزیابی توانایی‌های حرکتی می‌باشد. از بین 87 مقاله در جستجوی اولیه، تعداد 31 مقاله در این مطالعه وارد شد.یافته‌ها در بین 31 مطالعه بررسی شده، 10 مطالعه اثر تمرینات مداوم غیرفعال، 12 مطالعه اثر تمرینات هوازی بر توانایی‌های حرکتی بیماران سکته مغزی پرداختند. در این میان، علی‌رغم این واقعیت که نتایج شش مطالعه تأثیر مثبت استفاده از چرخ کارسنج بر ظرفیت عملکرد را نشان داد، اما نتایج پنج مطالعه تحت‌تأثیر چرخ کارسنج بهبودی در تعادل این بیماران را نشان نداد.نتیجه‌گیری مرور یافته‌های تحقیقات نشان داد نوع، شدت و مدت خاصی از انواع مداخلات حرکتی می‌تواند طی روند برنامه‌های توان‌بخشی بیماران سکته مغزی، بخش‌هایی از آمادگی جسمانی این بیماران را برای دستیابی به سلامتی بهبود ‌دهد. درنتیجه، خطر ابتلا به سکته مغزی مجدد و اختلالات قلبی عروقی را کاهش دهد.