اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر تنظیم هیجان و اختلال اضطراب فراگیر دختران نوجوان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه روان‌شناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران (نویسنده مسئول)

doi
چکیده

مقدمه: اختلال شخصیت مرزی که اغلب در دوران نوجوانی ظاهر می‌شود، با تغییرات عصبی، روانی و اجتماعی عمیق مشخص می‌شود؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر تنظیم هیجان و اختلال اضطراب فراگیر دختران نوجوان مبتلا به شخصیت مرزی انجام شد. روش کار: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش تمامی دانش آموزان دختر نوجوان 15 تا 18 سال  مقطع دبیرستان شهرستان شاهرود در سال 1402 بود که از طریق نمونه‌گیری مرحله‌ای با پرسشنامه اختلال شخصیت مرزی (BPI) غربالگری و تشخیصی، انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (2 گروه 15 نفره) قرار داده شدند. ابزارهای اندازه‌گیری شامل پرسشنامه وسواسی – اجباری مادزلی، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GADQ) و مقیاس تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) بود. جلسات طرحواره درمانی براساس روش طرحواره درمانی که توسـط یانـگ و همکارانش (2003) طراحی و تدوین شده است، اجرا شد. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات با استفاده از تحلیل‌های توصیفی و تحلیل‌های استنباطیِ پارامتریک مانند آزمون تحلیل واریانس یک راهه ANOVA، آزمون اندازه‌گیری مکرر و آزمون‌ تعقیبی بونفرنی با استفاده از نرم افزار SPSS-24 انجام شد نتایج: نتایج نشان داد که اختلاف معنی‌داری بین سه مرحله آزمون مولفه های تنظیم هیجان و اختلال اضطراب فراگیر در گروه تجربی وجود داشت (001/0>p)؛ ولی بین سه مرحله آزمون در متغیرهای تنظیم هیجان و اختلال اضطراب فراگیر گروه کنترل تفاوت معنادار نیست (05/0<p).    نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش می‌توان گفت که طرحواره درمانی گروهی بر تنظیم هیجان و اختلال اضطراب فراگیر دختران نوجوان مبتلا به شخصیت مرزی اثرگذار است. پیشنهاد می‌گردد در جهت بهبود و درمان این دو متغیر از رویکرد طرحواره درمانی استفاده گردد.