امکان‌سنجی تغذیه‌ی‌ دو رقم گوجه‌فرنگی با استفاده از ویناس در کشت هیدروپونیک

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اهواز

2 دانشگاه آزاد اهواز

3 دانشگاه آزاد اهواز

doi
چکیده

ویناس ماده زاید حاصل از صنعت الکل‌سازی بوده که در حال حاظر به عنوان یک معضل محیط زیست شناخته می‌شود. این پژوهش به منظور بررسی امکان استفاده از ویناس به عنوان محلول غذایی در کشت گوجه‌فرنگی در شرایط هیدروپونیک در بستر شنی بر روی 2 رقم گوجه‌فرنگی گلخانه‌ای شامل ویلمورین و چری انجام شد. آزمایش بصورت طرح اسپلیت پلات در قالب کاملا تصادفی با 6 سطح ویناس شامل غلظت‌های 0، 5 ،10، 15، 25 و 50 درصد و 1 تیمار شاهد از محلول غذایی کامل «کمبی» در چهار تکرار انجام شد. شاخص‌های رشدی شامل تعداد کل برگ، تعداد برگ سبز و زرد، طول و قطر ساقه، سطح برگ و برخی صفات کیفی مانند میزان کلروفیل‌های a و b ارزیابی شد. نتایج نشان داد که استفاده از ویناس اثر معنی‌داری بر روی تعداد برگ سبز و زرد، طول و قطر ساقه، همچنین سطح برگ داشت. لیکن اثر آن بر روی تعداد کل برگ و میزان کلروفیل‌های a و b معنی‌دار نبود. کاربرد ویناس در سطح 25 درصد موجب افزایش تعداد کل برگ و برگ‌های سبز به ترتیب به میزان 42 و 4/29 درصد در واریته چری شد. بیشترین تعداد برگ زرد در واریته ویلمورین مشاهده شد. طول و قطر ساقه در واریته ویلمورین 75 و 2/6 درصد و در واریته چری 8/79 و 4/4 درصد در سطح 25 درصد ویناس نسبت به شاهد افزایش یافت. بنابراین امکان استفاده از ویناس بعنوان محلول غذایی با در نظر گرفتن نوع گونه‌ی گیاهی، میزان اختلاط و آلاینده‌های احتمالی آن وجود دارد.