گفتمان کاوی انتقادی خاطرات سردار مریم بختیاری
نویسندگان
1 دکتری ایران اسلامی دانشگاه تربیت مدرس تهران
2 استادیار دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان
doi
10.22034/jiiph.2022.52869.2354چکیده
خاطرات عصر قاجار که زمینههای شکلگیری و توسعۀ آن ارتباطی تنگاتنگ با ورود مظاهر مدرن به ایران دارد، با قلم و بیان مردان روایتگر آغاز و توسعه یافته است. دراین آثار زنان بهعنوان سوژهای مستقل نقشی ندارند؛ اما کتاب سردار مریم بختیاری، بهعنوان اولین زن خاطرهنگارعصر قاجاری، در این میان اثری متفاوت است. مسئلۀ اصلی و هدف نوشتار حاضر واکاوی متن خاطرات مریم بختیاری با تکیه بر روش گفتمانکاوی انتقادی فرکلاف، جهت رسیدن به چگونگی بازنمایی نقشهای جنسیتی در این اثر است. لذا با استفاده از سه مبحث اصلی این نظریه در حیطۀ متن، پرکتیس گفتمانی و پرکتیس اجتماعی، میتوان چنین تحلیل کرد که این اثر برخلاف گفتمان سنتی، بر نقشها و وجود زنان در جامعه و لزوم اهمیت دادن به ایشان، تأکید دارد. همچنین دیگر یافتههای پژوهش نشان میدهد که کتاب خاطرات او پا را از حوزۀ گفتمان محصور در سنت فراتر نهاده و در همین راستا سردار مریم با ترکیب کنشهای جنسیتی در قالب گفتاری با احساس زنانه، از متون میان گفتمانی خویش فراتر رفته و به خلق متنی متفاوت دست زده است که همانا محصول آن، برساخت اندیشهای فراتر از عصر خویش است.