اهمیت کتاب مواهب الهی برای تاریخ اجتماعی آل مظفر
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه الزهراء تهران
2 دکتری تاریخ بعد از اسلام پیام نور، تهران
doi
10.22034/jiiph.2022.53149.2361چکیده
کتاب مواهب الهی اثر معینالدین یزدی، بهعنوان نخستین و مهمترین منبع تاریخ آلمظفر، نگاشته مورخ، فقیه و محدثی است که صاحب منصب این حکومت محلی پساایلخانی نیز بوده است. گرچه مواهب الهی، عمدتاً دربردارنده وقایع سیاسی و نظامی در گستره قلمرو آلمظفر (خاصه کرمان، یزد و فارس) است، اما اطلاعات اندک ولی ارزنده از مسائل اجتماعی و فرهنگی این حکومت ارائه نموده است. هدف اساسی این پژوهش، بررسی موضوعاتی ورای مسائل سیاسینظامی این اثر است که موجب شکلگیری افق وسیعتری درباره اوضاع اجتماعی دوران پرآشوب و مملو از هرجومرج عصر فترت میان سقوط ایلخانان تا برآمدن تیموریان میگردد. این نوشتار بر آن است با بهرهگیری از روش توصیفیتحلیلی مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانهای، از طریق بررسی دقیق اطلاعات رویدادهای سیاسی و جنگها که بیشترین حجم اثر را در برگرفته، استخراج برخی دادههای اندک تاریخ اجتماعی ممزوج با این اطلاعات و نیز تمرکز روی اشارات مستقیم و غیرمستقیم مولف به برخی مطالب مرتبط با اوضاع اجتماعی، به بازنمایی مضامین و پدیدههای اجتماعی در مواهب الهی بپردازد. دستاوردهای حاصل از پژوهش، بیانگر آن است که معینالدین یزدی با وجود اهتمام به نگاشتن تاریخ رسمی آلمظفر و داشتن بینش تاریخی، اعتقادی و سیاسی، هم گهگاه به مضامین اجتماعی توجه نشان داده و هم تا حدی وضع برخی گروههای اجتماعی و رعایا را بهتصویر کشیده است. در این راستا، جایگاه و نقش برخی گروهها، مانند اندیشمندان دینی، شیعیان و سادات، شیوخ متصوفه و زنان درباری، امرای نظامی و دیوانی و راهزنان را مورد توجه قرار داده است. همچنین اشاراتی به برخی پدیدههای اجتماعی و تمدنی همچون قحطی، ویرانی، کشتار، بیماری، معماری و موسیقی در زمانه پرآشوب سده هشتم هجری، داشته است.