الگوی ساماندهی پیاده راه های شهری برای حکمروایی خوب شهری(نمونه موردی: منطقه 12 شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
doi
چکیده
چکیده تا قبل از ورود مدرنیته به دنیای بشریت، شهرها بهنسبت، فضاهای بهتری را برای زندگی فراهم مینمودند. یکیازاین فضاها، پیادهراههای موجود درسطح شهر است که توسط خودروها مورد تهاجم و زندگیجمعی درآن کمرنگ و درمواردی روبهمتروکی میرود و علیرغم آگاهی مسئولینامر و اقدامات مقطعی وگاه مستمر صورتپذیرفته درجهت بهبود و بازآفرینی، هیچیک، منجر به رضایتمندی و احیای آن نگردیده است، این مقاله که برگرفته از رساله دکتری اینجانب است درصدد است با نگاهی مجدد به ملاکهای کالبدی به عنوان پایه و مبنای حضور و مشارکت مردم، با هدف ارائه الگویی جهت ساماندهی و اولویتبخشی به اقدامات کالبدی آتی پیادهراههای شهری اقدام نماید. که بر این اساس در جهت سنجش شاخصهای اثرگذارکالبدی (ایمنی، سرزندگی، خوانایی و نفوذپذیری) با یکی ازمرتبطترین شاخصهای اثرپذیر حکمروایی (مشارکت) نسبت به تهیه پرسشنامهخودساخته استاندارد اقدام و با استفاده از نرمافزارSPSS دادهها تحلیل و درنهایت بااستفاده از مدلرگرسیونیپسرونده و در سهمرحله با سنجش هریک از شاخصهای کالبدی و ارتباط آن با شاخص مشارکت، دو متغیر نفوذپذیری و ایمنیوامنیت (با وزن کمتر) از مدل خارج و دو متغیر سرزندگی وخوانایی (با وزن بیشتر) در مدل باقی و مدل سوم به عنوان مدل کامل بالحاظ کلیه معیارهای کفایت مدل شناخته میگردد که میتوان نتیجه گرفت خوانایی و سرزندگی برروی حکمروایی تأثیر معناداری داشته و ایمنی و امنیت و نفوذپذیری تأثیر معناداری نداشتهاند.
