مدل ساختاری رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت با تعارضات زناشویی در زنان متأهل: نقش میانجی متوالی عزت نفس و رضایت جنسی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
doi
10.22034/ijfp.2026.2075818.1469چکیده
تعارضات زناشویی از چالشهای اساسی تهدیدکننده روابط زوجین است که میتواند تبعات قابل توجهی بر سلامت روان و کارکرد خانوادگی داشته باشد. اگرچه تأثیر صفات شخصیتی بر تعارضات زناشویی مستند شده، مسیرهای میانجی تبیینکننده این رابطه همچنان نیازمند کاوش بیشتر است. این پژوهش باهدف تبیین نقش میانجی متوالی عزت نفس و رضایت جنسی در رابطه میان پنج عامل بزرگ شخصیت و تعارضات زناشویی زنان متأهل انجام شد. روش این پژوهش، همبستگی مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. نمونه پژوهش شامل 305 زن متأهل ساکن شهر اصفهان با 5 تا 15 سال سابقه ازدواج بود که با نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای معتبر صفات شخصیت (NEO-FFI)، تعارضات زناشویی (MCQ)، عزت نفس روزنبرگ (RSES) و رضایت جنسی زنان (SSS-W)، جمعآوری و با نرمافزار Mplus تحلیل گردید. یافتهها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است (000/1CFI=، 057/0RMSEA=). نتایج تأیید کرد که صفات شخصیتی از طریق نقش میانجی متوالی عزت نفس و رضایت جنسی، با تعارضات زناشویی روابط معناداری دارند. روانرنجوری (001/0p< ،062/0β=) و توافقپذیری (033/0p= ،023/0β=) از طریق این مسیر، رابطهای مثبت با تعارضات زناشویی نشان دادند. در مقابل، برونگرایی (001/0p< ،044/0-β=)، گشودگی نسبت به تجربه (004/0p= ،024/0-β=) و وظیفهشناسی (001/0p< ،037/0-β=) رابطهای منفی با تعارضات زناشویی داشتند. در نتیجه، عزت نفس و رضایت جنسی، مکانیسمهای میانجی حیاتی در تبیین ارتباط بین صفات شخصیتی و تعارضات زناشویی هستند. نتایج این پژوهش بر ضرورت گنجاندن ارتقای عزت نفس و بهبود رضایت جنسی در مداخلات بالینی زوجدرمانی، بهعنوان عوامل محافظتی در برابر ناسازگاری زناشویی، تأکید دارد.