اثربخشی یک دوره فعالیت بدنی برحافظهکاری کودکان پیشدبستانی: تأکید بر تغییرپذیری محیط
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
3 گروه تربیت بدنی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.32598/SJRM.10.5.9چکیده
مقدمه و اهداف: یکی از ارکان مهم کارکردهای اجرایی، حافظهکاری است. هدف پژوهش حاضر با توجه به نیازهای فیزیولوژیکی و شناختی متفاوت تمرینات حرکتی باز و بسته، بررسی تأثیر تمرینات باز و بسته بر حافظه کاری کودکان پیشدبستانی است.مواد و روشها: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون است. 30 کودک پیشدبستانی بهصورت تصادفی در دو گروه تمرینی باز و بسته قرار گرفتند. قبل از اجرای پروتکل تمرینی از کلیه شرکتکنندگان، آزمون هوش وکسلر و پیشآزمون حافظهکاری با نرم افزار N-back گرفته شد. شرکتکنندگان هر گروه به مدت 12 هفته و هر هفته 3 جلسه 1 ساعته تمرینات مخصوص به خود را انجام دادند. شدت تمرین در حدود (% ۶۰±۵) ضربان قلب ذخیره با استفاده از ضربانسنج تنظیم شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس در نسخه 23 نرمافزار SPSS استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش، تفاوت معناداری را بین تمرین مهارتهای باز در مقایسه با تمرین مهارتهای بسته نشان داد (P≤0.05)، به طوری که تمرین باز در مقایسه با تمرین بسته اثر بیشتری در افزایش حافظهکاری کودکان پیشدبستانی داشت. نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان داد 12 هفته تمرین باز در مقایسه با تمرین بسته تأثیر بیشتری در افزایش حافظهکاری کودکان پیشدبستانی دارد. بنابراین، پیشنهاد میشود کودکان پیشدبستانی برای بهبود حافظهکاری در تمرین مهارتهای باز که دارای بار شناختی بالاتری هستند، شرکت کنند.