مقایسه نیروی عکس‌العمل زمین، تغییرات مرکز جرم به مرکز فشار و زمان رسیدن به پایداری هنگام پرش-فرود در دختران جوان کاراته‌کار حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای

نویسندگان

1 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.

2 گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.32598/SJRM.10.5.11
چکیده

زمینه و هدف: امروزه دست‌یابی به بهترین اجرای مهارت‌های ورزشی و به حداقل رساندن بروز آسیب با میزان قابلیت و توانایی‌های فیزیکی رابطه مستقیم دارد. هدف این پژوهش مقایسه متغیرهای منتخب بیومکانیکی هنگام پرش-فرودهای متوالی بین کاراته‌کاران حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای بود.مواد و روش‌ها: در این پژوهش از صفحه نیروسنج، اطلاعات مربوط به نیروی عکس‌العمل زمین، تغییرات مرکز جرم به مرکز فشار و زمان رسیدن به پایداری هنگام پرش-فرود هجده دختر جوان کاراته‌کار اردو‌نشین تیم ملی (حرفه‌ای-نُه نفر) و کاراته‌کار منتخب استان مازندران (نیمه‌حرفه‌ای-نُه نفر)، در هر دو پای چپ و راست به صورت جداگانه جمع‌آوری و تحلیل آماری شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد میانگین و انحراف معیار متغیرهای بیومکانیکی مورد مطالعه در اندام چپ نسبت به اندام راست در هر دو گروه حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای‌ بالاتر بود. در مقایسه نیروی عکس‌العمل زمین مؤلفه داخلی-خارجی و تغییرات مرکز جرم به مرکز فشار پای راست و چپ کاراته‌کاران غیر‌حرفه‌ای و پای چپ گروه حرفه‌ای و غیر‌حرفه‌ای تفاوت معناداری مشاهده شد (05/P<0). بین نیروی عکس‌العمل زمین در جهت قدامی-خلفی بین پای راست و چپ گروه حرفه‌ای و پای راست و چپ گروه غیر‌حرفه‌ای و پای راست و چپ دو گروه در تغییرات مرکز جرم به مرکز فشار بین پای راست و چپ گروه حرفه‌ای و پای چپ این دو گروه تفاوت معنادار بود (05/P<0)، اما بین زمان رسیدن به پایداری آنها تفاوت معناداری دیده نشد (05/P<0).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با توجه به نتایج، متغیرهای نیروی عکس‌العمل زمین و تغییرات مرکز جرم به مرکز فشار و زمان رسیدن به پایداری می‌تواند به عنوان شاخصی برای ارزیابی سطح اجرای مهارت و تشخیص پتانسیل بروز آسیب کاراته‌کاران حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای استفاده شود.