الگوی ساختاری فضیلتهای زناشویی و بهزیستی روانشناختی با رضایت از زندگی مشترک؛ نقش واسطهای تعارضات زناشویی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22034/ijfp.2025.2061444.1417چکیده
ایجاد و حفظ یک رابطه پایدار و رضایتبخش، همواره یکی از دغدغههای اصلی زوجین و افرادی است که به دنبال یک ازدواج موفق هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهای تعارضات زناشویی در رابطه فضیلتهای زناشویی و بهزیستی روانشناختی با رضایت زناشویی بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی - همبستگی بوده و به شیوه مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل زنان و مردان متأهل شهرستان قم در بهار سال 1404 بود که به روش نمونهگیری در دسترس 284 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاسهای بهزیستی روانشناختی Diener (2009)، فضیلت زناشویی Fawcett et al. (2013)، تعارض زناشویی Sanai Zaker (2000) و رضایت زناشویی انریچ Fawers (1993) ، استفاده شده و تحلیل دادهها به کمک نرمافزار آماری SPSS-24 و AMOS-24 انجام گرفت. تحلیل آماری دادهها نشان داد که بهزیستی روانشناختی و فضیلتهای زناشویی با رضایت زناشویی همبستگی مثبت و تعارضات زناشویی با رضایت زناشویی همبستگی منفی دارند (۰1/۰> p). همچنین مدل ساختاری از برازش مطلوبی برخوردار بود و نقش میانجیگر تعارضات زناشویی در رابطه بین بهزیستی روانشناختی و فضیلتهای زناشویی با رضایت زناشویی موردتأیید قرار گرفت (۰5/۰> p). بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که فضیلتهای زناشویی و بهزیستی روانشناختی میتواند با کاهش تعارضات زناشویی، به ارتقای سطح رضایت زوجین از زندگی مشترک کمک کند. ازاینرو، مشاوران و زوج درمانگران میتوانند با توجه بیشتر به تقویت فضیلتهای زناشویی و بهزیستی روانشناختی زوجین، نقش مؤثری در کاهش تعارضات و افزایش رضایت زناشویی داشته باشند.