مطالعۀ استانداردهای حسابداری بخش عمومی و لزوم بازنگری در آن‌ها، از نظر قابلیت فهم آن برای استفاده‌کنندگان با تحلیل محتوا و سنجش خوانایی

نویسندگان

1 استاد، گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری حسابداری، گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار، گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.30476/jha.2025.88279.1427
چکیده

مقدمه: اگر استانداردهای حسابداری بخش عمومی که نهادهای قانونگذار مربوط آن را تدوین کرده است از قابلیت فهم و خوانایی لازم برخوردار نباشد، به­کارگیری آن­ برای گروه‌های گوناگون استفاده‌کننده با مشکل و تناقض مواجه خواهد شد. در ­این­رابطه، اندازه‌گیری سطح خوانایی متن­ها یکی از روش­هایی است که به سنجش میزان پیچیدگی یا دشواری متن می‌پردازد.روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی است و به شیوۀ تحلیل محتوا انجام می‌شود. در این پژوهش از شاخص‌های خوانایی فلش و کلوز برای پاسخ به سؤال­های پژوهش استفاده شده است. جامعۀ آماری پژوهش شامل همۀ دانشجویان، استادان حسابداری، حسابداران و حسابرسان است. نمونۀ پژوهش با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد.  یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که استاندارد حسابداری بخش عمومی شمارۀ 7 (دارایی‌های نامشهود) با سطح خوانایی 211/28، در بالاترین سطح دشواری و استاندارد حسابداری بخش عمومی شمارۀ 13 (آثار تغییر در نرخ تبدیل ارز)، با سطح خوانایی 267/51 در پایین‌ترین سطح دشواری قرار دارد. این نتیجه که استاندارد حسابداری بخش عمومی شمارۀ 7 دشوارتر از استاندارد حسابداری بخش عمومی شمارۀ 13 است در هر دو روش فلش و کلوز تأیید شد.نتیجه‌گیری: طبق روش فلش، تمامی استانداردهای حسابداری بخش عمومی در سطح دشوار است و هیچ استاندارد معمولی یا ساده‌ای وجود ندارد. از سوی دیگر، طبق روش کلوز، همۀ استانداردها در سطح ساده و خوب است و تنها یکی از استانداردها در سطح ناامیدی و فشار روانی است.