تأثیر شش هفته تمرینات پلایومتریک همراه با بازخورد بر حداکثر زاویه فلکشن زانو و حداکثر نیروی عمودی عکسالعمل زمین در فرود مردان بسکتبالیست دچار بیثباتی مزمن مچ پا
نویسندگان
1 گروه حرکات اصلاحی و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه حرکات اصلاحی و آسیبشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 گروه بیومکانیک ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران.
doi
10.32598/SJRM.10.5.17چکیده
زمینه و هدف: با توجه به شیوع بالای بیثباتی مزمن مچ پا و پیامدهای جانبی آن مانند نقص در عملکرد عصبی-عضلانی در مفاصل پروگزیمال، اجرای اقدامات پیشگیرانه از بروز این آسیبها در مفاصل پروگزیمال بسیار ضروری است؛ بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر شش هفته تمرینات پلایومتریک همراه با بازخورد بر حداکثر زاویه فلکشن زانو و حداکثر نیروی عمودی عکسالعمل زمین در تکنیک فرود مردان بسکتبالیست دچار بیثباتی مزمن مچ پا بود.مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی است. 24 مرد بسکتبالیست دچار بیثباتی مزمن مچ پا در این تحقیق شرکت کردند. پس از شناسایی افراد با استفاده از پرسشنامه کامبرلند، ورزشکاران به دو گروه آزمایش (n=12) و گروه کنترل (n=12) تقسیم شدند. حداکثر فلکشن زانو با ده دوربین و حداکثر نیروی عمودی عکسالعمل زمین به وسیله دو صفحه نیروی مجزا در تکینیک فرود ارزیابی شد. سپس ورزشکاران گروه آزمایش، تمرینات پلایومتریک همراه با بازخورد را به مدت شش هفته انجام دادند. پس از بررسی نرمال بودن دادهها توسط آزمون شاپیرو ویلک، از آزمون تی زوجی جهت مقایسه درونگروهی و آزمون تی مستقل جهت مقایسه بین گروههای تحقیق استفاده شد.یافتهها: نتایج آزمون آماری نشان داد که تمرینات پلایومتریک همراه با بازخورد بر حداکثر زاویه فلکشن زانو و حداکثر نیروی عمودی عکسالعمل زمین در تکنیک فرود مردان دچار بیثباتی مزمن مچ پا اثر دارد و بهطور معناداری باعث افزایش حداکثر فلکشن زانوی پای آسیبدیده (P<0/001) و کاهش حداکثر نیروی عمودی عکسالعمل زمین (P=0/001) میشود.نتیجهگیری: افزودن تمرینات پلایومتریک همراه با بازخورد به برنامه بسکتبالیستهای دچار بیثباتی مزمن مچ پا سبب بهبود تکنیک فرود در فلکشن مفصل زانو و کاهش نیروی عکسالعمل زمین شده که میتواند احتمال آسیب را در مفاصل زانو و مچ پا کاهش دهد