الگوپذیری دگراندیشان دورۀ قاجاریه از صنعت راه آهن آمریکا و تلاشهای نافرجام برای ورود این صنعت به ایران
نویسندگان
1 دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه پیام نور تهران
2 استادیار دانشگاه ایلام
doi
10.22034/jiiph.2022.48546.2264چکیده
گسترش روابط ایران با غرب و افزایش آگاهی ایرانیان از دستاوردهای علمی و فنی کشورهای غربی در دورۀ قاجاریه باعث گرایش و تمایل بسیاری از منورالفکران و اصحاب جراید برای کسب فناوریهای جدید شد. یکی از این کشورهای غربی که موردتوجه قرار گرفت، آمریکا بود که با شتاب فراوان در مسیر توسعه و ترقی در حرکت بود. در این مقاله تلاش شده است با روش توصیفیتحلیلی و با بهرهگیری از نشریات و اسناد منتشرنشده، برای نخستین بار پیشرفت آمریکا در زمینۀ صنعت ریلی و راهآهن، بازتاب آن در اندیشۀ مصلحان دورۀ قاجاریه و پیامدهای آن در جامعه ایران مورد بررسی قرار گیرد و به دنبال پاسخ به این سؤال است که علیرغم تمایل ایران به الگوبرداری از راهآهن آمریکا چه علل و عواملی مانع ورود سرمایهگذاران این کشور به ایران شد. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که اگرچه ایرانیان از دورۀ ناصری از طریق اروپا با راهآهن آشنایی داشتند، اما توسعۀ کمی و کیفی چشمگیر شبکۀ ریلی و قطارهای آمریکا باعث جلب توجه مطبوعات ایران به این کشور شد؛ بهنحویکه بهزودی آمریکا بهعنوان تنها الگوی ایجاد و توسعۀ راهآهن موردتوجه قرار گرفت. پژوهش حاضر همچنین نشان میدهد که چگونه دولتمردان ایران برای کسب این تکنولوژی جدید تلاش کردند؛ مذاکره با سفرای این کشور و اعزام نمایندۀ ویژه به آمریکا در دورۀ مظفرالدین شاه و تلاش برای انعقاد قرارداد ازجملۀ این اقدامات بود. اگرچه این تکاپوها به دلایل مختلف ناکام ماند اما اهمیت راهآهن را برای ایرانیان بیش از پیش آشکار کرد.