بررسی تأثیر سبک رهبری بر اثربخشی حسابرسی داخلی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران
2 دانشیار، گروه حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران
3 دکتری حسابداری بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، اصفهان، ایران
doi
10.30476/jha.2025.82400.1306چکیده
مقدمه: اثربخشی مفهومی با اهمیت در ارزیابی عملکرد هر بخش یا واحدی از سازمان است. اثربخشی بهدنبال دستیابی به اهداف، با بهکارگیری کمترین منابع است. سبک رهبری به عنوان عامل محرک یا بازدارنده در اثربخشی محسوب میشود. اگر این سبک با شناخت کافی از فرهنگ و محتوای عملکردی سازمان همراه باشد، میتواند موجب انسجام بیشتر در عملکردهای فردی شود. هدف این پژوهش بررسی تأثیر سبک رهبری مدیر حسابرسی داخلی بر عوامل مرتبط با اثربخشی حسابرسی داخلی است. روش پژوهش: این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده، توصیفی-همبستگی است. جامعۀ آماری آن شامل حسابرسان داخلی شاغل در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. در این جامعۀ آماری از طریق روش تعیین حجم نمونه تعداد ۱83 نفر برای نمونه انتخاب شدند. بهمنظور جمعآوری دادههای مورد نیاز از پرسشنامه و برای تحلیل و آزمون فرضیههای پژوهش از روش حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که سبک رهبری تحولگرا و سبک رهبری مبادلهای بر اثربخشی حسابرسی داخلی تأثیر مثبت و معنیداری دارد. نتیجهگیری: چنانچه نوع تفکر رهبری مبتنی بر ویژگیهای رهبر و ایجاد تعهد رفتاری حسابرسان به عملکردهای مدیریت حسابرسی داخلی باشد یا آنکه نوع تفکر مدیر حسابرسی داخلی مبتنی بر مراودههایی همچون پاداش باشد، میتواند به افزایش اثربخشی حسابرسی داخلی منجر شود. گفتنی است سبک رهبری تحولگرا به مراتب تأثیر بیشتری بر اثربخشی حسابرسی داخلی دارد.
