واکاوی خشکسالی و قحطی در نواحی شمالی خلیجفارس و واکنشها نسبت به آن (1317-1324ش)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مطالعات خلیج فارس دانشگاه خلیج فارس بوشهر
2 استادیار دانشگاه خلیج فارس بوشهر
3 دانشیار دانشگاه خلیج فارس بوشهر
doi
10.22034/jiiph.2022.49985.2288چکیده
ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی خود با خشکسالیها و قحطیهای زیادی در طول تاریخ مواجه بوده است. یکی از این موارد خشکسالی و قحطی گسترده و فراگیر در نواحی شمالی خلیجفارس در فاصله سالهای ۱۳۱۷ تا ۱۳۲۴ ش بوده است. با وجود پژوهشهایی چند در این زمینه، تصویری ناقص از این بحران توسط پژوهشگران فراهم شده است. این پژوهش در پی آن است تا بازتاب این بحران در نواحی شمالی خلیجفارس واقع در استانهای هفتم و هشتم در دوره زمانی مذکور را بررسی نموده و اقدامات انجامشده در قبال این بحران را بررسی نماید. این پژوهش به روش توصیفیتحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای، اسناد آرشیوی، نشریات و منابع محلی نویافته انجام شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد این بحران در نشریات آن دوره، اسناد دولتی و کتب خاطرات در قالب گزارش کمبود شدید مواد غذایی، ناامنی، مرگومیر فراگیر و مهاجرت گسترده، انعکاس قابلتوجهی یافته است. بااینحال مراجعه به همین منابع نشان میدهد دولت مرکزی بنا بر عوامل مختلف نتوانست نقش مؤثری در کنترل این خشکسالی و قحطی ایفا کند. در همین رابطه درخواست کمک از متفقین برای تأمین ارزاق نیز چندان نتیجه بخش نبود. هرچند در مواردی اقداماتی توسط آنها انجام شد. در مقابل، نقش بخشی از اقشار اجتماعی نواحی درگیر در این بحران، در کاستن از رنج مردم مؤثر و قابلتوجه بوده است.