تاثیر آموزش شایستگی اجتماعی هیجانی بر نگرانی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دارای والد نظامی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
3 دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
doi
10.22034/ijfp.2025.2070682.1433چکیده
چکیدهخانوادههای نظامی به دلیل ماهیت شغلی والدین، با شرایط ویژهای همچون جابهجاییهای مکرر، مأموریتهای طولانیمدت و الزامات خاص زندگی نظامی مواجه هستند. این شرایط میتواند هم فرصتهایی برای رشد انضباط، مسئولیتپذیری و پایداری در فرزندان ایجاد کند و هم زمینهساز بروز برخی چالشهای روانی و تحصیلی باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش شایستگیهای اجتماعی–هیجانی بر نگرانی و تابآوری تحصیلی دانشآموزان دارای والد نظامی بود. این مطالعه به شیوهی نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با گروه کنترل صورت گرفت. جامعهی آماری شامل کلیهی دانشآموزان پایهی هفتم تا نهم شهر هرسین در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که دارای والد نظامی بودند. از میان آنان، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهی نگرانی پنسیلوانیا (PSWQ) و پرسشنامهی تابآوری تحصیلی (ARI) بود. گروه آزمایش طی 8 جلسه تحت آموزش برنامهی شایستگیهای اجتماعی–هیجانی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرمافزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش شایستگیهای اجتماعی–هیجانی بهطور معناداری موجب افزایش تابآوری (001/0 p<، 46/142F=) و کاهش نگرانی (001/0 p<، 02/53F=) گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. این یافتهها بیانگر اثربخشی مداخلات آموزشی مبتنی بر شایستگیهای اجتماعی–هیجانی در ارتقای سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانشآموزان با شرایط ویژه است.