گزارشگری پایداری و شناسایی معیارهای تأثیرگذار بر آن از دیدگاه خبرگان با رویکرد فازی
نویسندگان
1 گروه حسابداری،واحد علی اباد کتول، دانشگاه ازاد اسلامی، علی اباد کتول، ایران
2 استادیار، گروه حسابداری، واحد علیآبادکتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآبادکتول، ایران
3 استادیار، گروه حسابداری، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران
4 استادیار، گروه حسابداری، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران
doi
10.30476/jha.2022.82947.1318چکیده
مقدمه: گزارشگری پایداری ابزاری است که شرکتها میتوانند علاوه بر افشای عملکرد مالی، ابعاد غیرمالی عملکرد شرکت در جامعه را منتشر کنند و به فعالیتهای خود مشروعیت ببخشند. در این پژوهش، تأثیر معیارهای فشار ذینفعان، ارتباطات سیاسی و سازوکارهای حاکمیت شرکتی برگزارشگری پایداری بررسی میشود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ فرایند اجرا، کیفی است. بهمنظور ﮔﺮدآوری اطلاعات در زمینۀ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻧﻈﺮی و پیشینۀ ﻣﻮﺿﻮع از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪای، ﻣﻘﺎﻟﻪﻫﺎ، ﭘﺎﻳﮕﺎهﻫﺎی اﻃﻼﻋﺎت ﻋﻠﻤﻲ و برای ﮔﺮدآوری دادهها از پرسشنامه به روش دلفیفازی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار اکسل نسخۀ 2013 استفاده شده است. یافتهها: پس از تجزیه و تحلیل دادهها، صنایع حساس به محیط زیست، کارکنان، مصرفکنندگان و سهام شناور بهعنوان معیارهای اثرگذار فشار ذینفعان برگزارشگری پایداری انتخاب شد. همچنین، وابستگی هیئتمدیره به دولت، فروش خارجی، ارزش بازار سهام و موقعیت جغرافیایی از جمله معیارهای تأثیرگذار بر ارتباطات سیاسی بوده است. برای سازوکارهای حاکمیت شرکتی نیز اعضای غیرموظف هیئتمدیره، مالکیت نهادی، سهام مدیریتی و نوع حسابرس بهعنوان معیارهای اثرگذار برگزارشگری پایداری انتخاب شد. نتیجهگیری: از دیدگاه خبرگان معیارهای منتخب برای فشارذینفعان، ارتباطات سیاسی و سازوکارهای حاکمیت شرکتی بر گزارشگری پایداری تأثیرگذارند.