بررسی رابطۀ سبک‌های مدیریت تعارض با فرسودگی شغلی حسابداران بخش عمومی، با درنظرگرفتن اثر میانجی‌گری اضافه‌بار نقش

نویسندگان

1 استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران

2 کارشناس ارشد، گروه حسابداری، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران

doi
10.30476/jha.2022.82822.1316
چکیده

مقدمه: سبک‌های مختلف مدیریت تعارض برای کارکنان موضوعی ارزشمند است که می‌تواند بر فرسودگی شغلی تأثیرگذار باشد؛ همچنین فشار روانی اضافه‌بار نقش می­تواند موجب افزایش فرسودگی شغلی ‌شود. با توجه به شرایط و محیط فعالیت حسابداران بخش عمومی، که در معرض فرسودگی شغلی هستند، در این پژوهش تأثیر سبک‌های مدیریت تعارض (شامل سبک همکاری، سبک چیرگی و سبک اجتناب) بر فرسودگی شغلی حسابداران مزبور و اثر اضافه‌بار نقش بر این رابطه بررسی شده است. روش پژوهش: این پژوهش از نظر ماهیت، کاربردی و از نظر روش، پیمایشی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل حسابداران بخش عمومی در دستگاه‌های دولتی، شهرداری‌ها و سازمان‌های زیرمجموعۀ قوۀ قضائیه (مانند سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و غیره) و نمونۀ آماری پژوهش تعداد 390 نفر است. داده‌های لازم از طریق پرسش‌نامه جمع‌آوری شده است. یافته‌ها: عامل فشار روانی اضافه‌بار نقش، تأثیر مثبت و معنی‌داری بر فرسودگی شغلی دارد. در مورد سبک‌های مدیریت تعارض، سبک همکاری رابطۀ منفی و معنی‌داری با فرسودگی شغلی دارد؛ اما با وجود عامل فشار روانی اضافه‌بار نقش، این رابطۀ منفی و معنی‌دار نیست. سبک چیرگی رابطۀ مثبت و معنی‌داری با فرسودگی شغلی دارد و اضافه‌بار نقش نیز بر رابطۀ ذکرشده تأثیر مثبت و معنی‌دار دارد. سبک اجتناب، به‌طور مستقیم و هم از طریق اضافه‌بار نقش، تأثیر معنی‌داری بر فرسودگی شغلی دارد. نتیجه‌گیری: حسابداران بخش عمومی تحت­تأثیر سبک‌های مدیریت تعارض و عامل فشار روانی اضافه‌بار نقش، دچار فرسودگی شغلی می‌شوند. مدیران بخش عمومی با آگاهی از عوامل مؤثر بر فرسودگی شغلی، می‌توانند به‌‌منظور دستیابی به هدف‌های سازمانی و بازدهی مطلوب از فرسودگی شغلی آن‌ها جلوگیری کرده و آثار آن را به حداقل برسانند.