بررسی برخی مؤلفههای تاریخنگاری محلی در آثار باستانی پاریزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد
2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
4 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
doi
10.22034/jiiph.2021.45330.2187چکیده
تاریخنگاری محلی سومین گونه مشهور تاریخنویسی پس از تاریخهای سلسلهای و عمومی است که به ثبت و ضبط وقایع تاریخی در محدوده یک مکان اطلاق میشود. در این مقاله به بررسی برخی مؤلفههای تاریخنگاری محلی در آثار باستانی پاریزی پرداخته میشود. وی که دلبستگی ویژهای به کرمان و زادگاهش پاریز داشت، در همۀ آثار خود به تاریخ این منطقه و همه زیروبم حوادث و رویدادهایش پرداخته است. در این مقاله به دو سؤال اصلی ریختشناسی محلینگاری باستانی پاریزی چیست؟ و مؤلفههای تاریخنگاری محلی باستانی پاریزی چیست؟ پاسخ داده میشود. روش پژوهش کتابخانهای به همراه تحلیل و توصیف تاریخی است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که توجه به مسائل اجتماعی و اقتصادی با محوریت توده مردم، استفاده از ضربالمثلها، اشعار، گفتارهای عامیانه، توجه دقیق به نام شهرها، روستاها و آبادیها و نقل خاطرات شفاهی در نگارش تاریخ ازجمله مهمترین مشخصههای تاریخنگاری محلی این نویسندۀ است. همچنین وی جز معدود نویسندگان محلینگار است که همزمان در تاریخنگاری محلی خود از روش ترکیبی محلینگاری در طول و عرض استفاده نموده است.