اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت به خود بر پریشانی روانشناختی و راهبردهای تنظیم هیجان زنان قربانی خشونت خانگی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، گروه روان شناسی، واحد اسلام آبادغرب، ایران.

doi
10.22034/ijfp.2024.2019277.1289
چکیده

با توجه به تأثیرات ناگوار خشونت خانگی بر سلامت جسمی و روانشناختی زنان قربانی این معضل اجتماعی، هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت به خود بر پریشانی روانشناختی و راهبردهای تنظیم هیجان زنان قربانی خشونت خانگی بود. طرح تحقیق این پژوهش از نوع آزمایشی به شیوه پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را زنان قربانی خشونت خانگی شهر کرمانشاه در سال 1402 تشکیل داده بودند،که به روش نمونه‌گیری هدفمند با توجه به ملاک‌های ورود و خروج پژوهش 40 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه‌ی پریشانی روانشناختی س و پرسشنامه راهبردهای تنظیم هیجان بود. درمان متمرکز بر شفقت به خود برگرفته از پروتکل درمانی گیلبرت به صورت گروهی به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای و دو بار در هفته برای گروه آزمایش اجرا شد. داده‌ها با استفاده از روش آمار استنباطی تحلیل کوواریانس چندمتغیری از طریق نرم‌افزار SPSS نسخه 26 با مقدار احتمال 05/0 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان متمرکز بر شفقت به خود به طور معنی‌داری بر پریشانی روانشناختی (افسردگی، اضطراب و استرس) و راهبردهای تنظیم هیجان (ارزیابی مجدد و سرکوب هیجان) زنان قربانی خشونت خانگی اثربخش بوده‌اند (05/0P<). بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که این درمان در بهبودی پریشانی روانشناختی و راهبردهای تنظیم هیجان زنان قربانی خشونت خانگی تاثیر دارد. با توجه به کارآمدی این درمان، پیشنهاد می‌شود برای بهبودی پریشانی روانشناختی و راهبردهای تنظیم هیجان زنان قربانی خشونت خانگی از این درمان استفاده شود.