روابط علی تمایزیافتگی، پرخاشگری ارتباطی پنهان و طلاق عاطفی در زنان متعارض با میانجی گری تعارض زناشویی

نویسندگان

1 گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان. اصفهان. ایران

3 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد واحد خلخال، خلخال، ایران

doi
10.22034/ijfp.2024.2028681.1317
چکیده

چکیدهبا توجه به پیامدهای منفی ناشی از طلاق عاطفی بر سلامت زوجین و اعضای خانواده، هدف پژوهش حاضر تعیین روابط علی تمایزیافتگی، پرخاشگری ارتباطی پنهان و طلاق عاطفی در زنان با میانجی گری تعارض زناشویی بود‌. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی با روش مدلیابی معادلات ساختاری(SEM) بود. جامعه آماری شامل زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره بهزیستی شهر خلخال در سال 1402 بودند که از میان آنها 200نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به مقیاس طلاق عاطفی گاتمن (EDS)، پرسشنامه تمایز یافتگی اِسکورن و اِسمیت (DSI)، مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان نلسون و کارول (CRAS) و مقیاس تعارض زناشویی براتی و ثنایی (MCS) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS22 و Amos23 مدلیابی معادلات ساختاری(SEM) شدند. نتایج نشان داد که تمایزیافتگی بر تعارض زناشویی اثر مستقیم و منفی و پرخاشگری ارتباطی پنهان بر تعارض زناشویی اثرمستقیم و مثبت داشت(01/0>p). همچنین، تمایز یافتگی و پرخاشگری ارتباطی پنهان با میانجی گری تعارض زناشویی بر طلاق عاطفی اثر غیرمستقیم داشتند (01/0>p). در نتیجه با توجه به یافته های پژوهش حاضر تمایزیافتگی و پرخاشگری ارتباطی پنهان هم بصورت مستقیم و هم غیرمستقیم از طریق تغییرات تعارض زنلشویی در میزان طلاق عاطفی زنان متعارض نقش مهمی دارد. لذا، درمان گران به ویژه در حوزه زوج درمانی می توانند از یافته های این پژوهش در جهت کاهش طلاق عاطفی در زندگی زوجین بهره بگیرند.