رابطه بین بهبود در نوع اظهارنظر حسابرس با زمان بندی افشای اطلاعات مالی سالانه و میان دوره ای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیکی
2 عضو هیات علمی گروه حسابداری دانشکده علوم انسانی دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران شرق
doi
چکیده
این پژوهش تاثیر بهبود و میزان بهبود در اظهارنظر حسابرسی را بر زمانبندی افشای اطلاعات مالی سالانه و میاندورهای شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بررسی میکند. فرض شده است که بهبود در اظهارنظر حسابرسی اخبار خوبی در مورد شرکت تلقی میشود. همچنین شرکتها اخبار خوب را نسبت به اخبار بد زودتر گزارش میکنند. بنابراین انتظار بر این است که شرکتی که اظهارنظر حسابرسی آن نسبت به سال قبل بهبود داشته است،گزارشهای مالی سالانه و میاندورهای خود را زودتر منتشر کند. برای این منظور پنج فرضیه تدوین شد و مورد آزمون قرار گرفت. دو فرضیه اول زمانبندی اطلاعات مالی سالانه و دو فرضیه بعدی زمانبندی اطلاعات مالی میاندورهای را مورد توجه قرار داده است. فرضیه پنجم نیز به مقایسه تاثیر انواع اظهارنظر حسابرسی بر زمانبندی گزارشگری مالی سالانه و میاندورهای میپردازد. در پژوهش حاضر دادههای مربوط به 95 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در سالهای 1386 تا 1392 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است که در آن برای تجزیه و تحلیل دادهها، از روشهای آماری رگرسیون ترکیبی و پنل دیتا استفاده شده است. نتایج فرضیه ای پژوهش نشان میدهد که نوع اظهارنظر حسابرسی بر زمانبندی گزارشگری مالی سالانه موثر است. همچنین بهبود در اظهارنظر حسابرسی شرکت باعث گزارشگری مالی سالانه سریعتر میشود. نتایج پژوهش نشان داد که نوع اظهارنظر حسابرسی و میزان بهبود در اظهارنظر حسابرسی، تاثیر معناداری بر زمانبندی ارائه گزارشهای مالی میاندورهای دارد. براساس نتایج فرضیه پنجم نیز نشان داد که تاثیر انواع اظهارنظر حسابرسی بر گزارشگری مالی میاندورهای، در مقایسه با تاثیر آن بر گزارشگری مالی سالانه، بیشتر است.