اثر میانجیگری فرهنگ انطباقپذیری بر رابطه ی بین رهبری تحولآفرین و نوآوری سازمانی (مطالعه موردی در شرکتهای منتخب در زنجیره تأمین فناوریهای دفاعی)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه جامع امام حسین (علیه السلام)، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کسب و کار.
4 دانشیار گروه مدیریت استراتژیک، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.
doi
چکیده
سازمانها برای اینکه بتوانند به طور مؤثری تقاضای در حال تغییر محیط امروزی را برآورده سازند، نیازمند انعطافپذیری، انطباقپذیری، کارآفرینی و نوآوری بیشتری هستند. به همین اندازه نیز سبک رهبری مناسب برای تأثیرگذاری بر یک چنین تغییری مورد نیاز میباشد. با این وجود تحقیقات تجربی اندکی روابط بین مؤلفههای کلیدی چنین راهبرد تغییر را که شامل رهبری تحولآفرین، فرهنگ انطباقپذیری و نوآوری سازمانی میباشد؛ بررسی نمودهاند. لذا این تحقیق به بررسی تأثیر رهبری تحولآفرین و فرهنگ انطباقپذیری بر نوآوری سازمانی در شرکتهای منتخب در زنجیره تأمین فناوریهای دفاعی میپردازد. نتایج حاصل از الگویابی معادلات ساختاری بر پایه 217 پرسشنامه گردآوری شده، حاکی از آن است که رهبری تحولآفرین علاوه بر تأثیر مستقیم، به طور غیر مستقیم و از طریق فرهنگ انطباق پذیر نیز بر نوآوری سازمانی تأثیر می گذارد و اینکه شدت تأثیر غیر مستقیم به مراتب از تأثیر مستقیم بیشتر است. در نهایت نتایج حاصل از تحقیق مورد بحث قرار می گیرد و توصیههایی جهت ارتقا قابلیت نوآوری در شرکتهای جامعه هدف ارائه خواهد شد.
