نقش بخشودگی در پیش بینی رضایت از زندگی:فراتحلیل
نویسندگان
1 استادیار ، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/ijfp.2024.554430.1113چکیده
چکیده: رضایت از زندگی یکی از مولفههای بهزیستی روانشناختی است که کاهش یا افزایش آن، تاثیرات منفی و مثبت در بهزیستی افراد به وجود میآورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بخشودگی در پیشبینی رضایت از زندگی انجام شد. این پژوهش توصیفی، بر اساس ماهیت دادهها کمی از نوع فراتحلیل است. در این پژوهش تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار cma2 انجام شد. در همین راستا با توجه به ملاکهای ورود و خروج، نمونه متشکل از 54 مطالعه ( شامل 49 مقاله، 1 کتاب و 4 پایاننامه) جهت انجام تجزیه و تحلیل انتخاب شد. نتایج نشان داد میزان اندازه اثر در مدلهای تصادفی برای رابطه بخشودگی با رضایت از زندگی 275/0 است که در سطح 05/0P< معنیدار بوده و میزان اندازه اثر بر اساس شاخص تفسیری کوهن متوسط است. نتایج نشان داد بخشودگی میتواند رضایت از زندگی را پیش بینی کندبررسی نقش متغیرهای تعدیل کننده نشان داد رابطه بخشودگی با رضایت از زندگی، تحت تاثیر متغیرهای نوع انتشار و جامعه آماری است. نتایج این فراتحلیل نشان داد از طریق افزایش بخشش و تشویق افراد برای تمایل به بخشودگی میتوان رضایت از زندگی را در آنها تقویت و به نوعی بهزیستی روانی را در افراد و جامعه تقویت کرد.