فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

طرحواره‌های ناسازگار می‌تواند نقش منفی در تبلور ماهیت رفتار‌های زوجین داشته باشد و یکی از راهبرد‌های افزایشی بهبود عملکرد زوجین، آموزش مبتنی بر طرحواره است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی زوج‌درمانی مبتنی بر طرحواره‌درمانی بر حساسیت به طرد و گرایش به خیانت زناشویی در زنان متأهل شهر اصفهان بود. پژوهش حاضر به لحاظ روش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام زنان دارای تعارض زناشویی بودکه به مراکز مشاوره منطقه 5 و 6 شهر اصفهان در سال 1402 مراجعه کرده‌ بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 30 زن به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه حساسیت به طرد (RSQ) و مقیاس گرایش به خیانت زناشویی (ATIS) بود. گروه آزمایش در 14 جلسه 90 دقیقه‌ای مداخله زوج درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی را دریافت کردند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر استفاده گردید. نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد زوج‌درمانی مبتنی بر طرحواره‌درمانی بر کاهش حساسیت به طرد و گرایش به خیانت زناشویی در زنان متأهل تأثیر معنادار دارد (001/0P<) و این نتیجه در مرحله پیگیری یک ماهه نیز پایدار بود (001/0P<). بر اساس این یافته‌ها می‌توان از زوج درمانی مبتنی بر طرحواره درمانی جهت کاهش حساسیت به طرد و گرایش به خیانت زناشویی بهره برد و از این رویکرد درمانی در محیط‌های مشاوره و روان‌درمانی خانواده استفاده کرد