فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیدههدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی زوج ‌درمانی مبتنی بر خشونت خانگی بر خشونت خانگی، حساسیت نسبت به طرد، نشانگان برانگیختگی جنسی و فرسودگی زناشویی بود. طرح پژوهش آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهر تهران که از بین آن‌ها تعداد 60 نفر (30 زوج) از طریق روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. در ابتدا همه زوجین پرسشنامه خشونت علیه زوجین (حاج یحیی)، پرسشنامه حساسیت نسبت به طرد (برنسون و همکاران)، مقیاس تمایل جنسی (هالبرت و همکاران) و پرسشنامه فرسودگی زناشویی (پاینز) را تکمیل نمودند. مداخله زوج درمانی مبتنی بر خشونت خانگی بر اساس پروتکل درمانی استیس و همکاران (2011؛ ترجمه اصلانی و همکاران، 1398) در 12 جلسه‌ 90 دقیقه‌ای با فراوانی یک جلسه در هفته بر روی گروه آزمایش اجرا شد. پس از پایان مداخله بار دیگر از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که زوج ‌درمانی مبتنی بر خشونت خانگی بر کاهش خشونت خانگی، حساسیت نسبت به طرد و فرسودگی زناشویی و بهبود نشانگان برانگیختگی جنسی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره اثر معنی‌دار دارد (001/0>p). باتوجه به نتایج به دست آمده، متخصصین حوزه‌ی زوج درمانی می‌توانند با استفاده از مداخله زوج درمانی مبتنی بر خشونت خانگی بر کاهش خشونت خانگی، حساسیت نسبت به طرد و و فرسودگی زناشویی و بهبود نشانگان برانگیختی جنسی در زوجین تأکید کنند.