روابط شاه اسماعیل صفوی با سلطان قانصو غوری مملوکی به روایت ابنایاس، مورخ ممالیک
doi
10.22034/jiiph.2021.14168چکیده
دوره صفویه از جهت روابط خارجی بدون شک از مهمترین ادوار تاریخ ایران است. شاه اسماعیل بنیانگذار سلسله صفوی، به دنبال سرکوب ملوکالطوایف و بقایای آققویونلوها درغرب ایران با دولت ممالیک هممرز گردید. ممالیک دولتی بزرگ ولی رو به اضمحلال مستقر در سرزمینهای مصر، شام و حجاز بود که حاکمیتش ابتدا از طرف پرتغالیان و سپس عثمانیها و صفویه مورد تهدید بود. روابط صفوی با ممالیک به دلیل توسعهطلبی ارضی شاه اسماعیل در شام، ابتدا خصمانه و با درگیریهای مرزی همراه بود، سپس به دلیل دشمنی دولت عثمانی با آن دو، روابط آنها بهبود یافته و متحول گردیده است.این پژوهش با روش توصیفیتحلیلی و با استفاده از دادههای کتابخانهای، درصدد پاسخ به این سؤال است که روابط شاه اسماعیل صفوی با ممالیک چگونه، و به چه علت بوده است؟ در نتیجه مشخص شد که روابط شاه اسماعیل با ممالیک به مدت چهارده سال و در دو مرحله بوده است. روابط آنان ابتدا خصمانه آغاز شد ولی با به قدرت رسیدن سلطان سلیم در عثمانی و رویکرد تهاجمی او نسبت به آنان، روابطشان دوستانه و منجر به اتحاد نظامی بین طرفین گردیده است.